Derek Robinson Obituary

برای مدت کوتاهی در اوج درگیری های صنعتی دهه 1970 بین اتحادیه های کارگری و هر دو دولت کار و محافظه کار ، تعداد کمی از رهبران اتحادیه بهتر از درک رابینسون ، که در سن 90 سالگی درگذشت ، شناخته شده بودند. مجتمع های این کشور ، کارخانه شرکت Longbridge شرکت لیلند بریتانیا در حاشیه بیرمنگام و یک عضو غیرمجاز حزب کمونیست ، وی به عنوان Red Robbo شناخته شد. این نام مستعار جذاب ، رویای نویسنده تیتر ، به او اجازه می داد تا به عنوان سمبل درگیری هایی که صنعت را به زانو در می آورد ، به تصویر بکشد. مدیریت او را به دلیل اختلافات 523 در این کارخانه در سالهای 1978-79 مقصر دانست.

برکناری او توسط جارو جدید در BL ، سر مایکل ادواردز ، در سال 1979 کارگران را به طور خلاصه در اعتصاب قرار داد. این اعلامیه قصد ، تغییر از الگوی پس از جنگ سازمان های اتحادیه یکپارچه در گیاهان بزرگ را نشان می داد ، و یک مدیریت درونگرا را به مدیریت بین المللی تر نشان می داد. چند سال بعد ، اتحادیه خود رابینسون در مورد معاملات بدون اعتصاب برای ترغیب شرکت های ژاپنی برای تأسیس خود در انگلستان بحث کرد.

رابینسون متولد Cradley Heath ، Staffordshire ، از خانواده ای که در صنعت زنجیره ای کار کرده بود ، آمد و از طریق تشویق مادرش خواننده مشتاق شد. در 14 سالگی او کارآموزی مهندسی خود را در لانگبریج شروع کرد (که او همچنان پس از نام شرکت قدیمی خود به آن "آستین" می خواند) و به عنوان سازنده ابزار واجد شرایط بود. دو برادر نیز در آنجا کار کردند. وی به یک مباشر مغازه تبدیل شد و در سال 1951 ، در طول جنگ کره ، به حزب کمونیست انگلیس پیوست و تا زمان اخراج در دهه 1990 عضو شد.

درک رابینسون در سال 2000 در "راهپیمایی برای نجات مریخ نورد" در بیرمنگام شرکت کرد. عکس: دیوید جونز/پا

او پروتئی از مجری طولانی مدت دیک اتریج ، کمونیست دیگر بود که قهرمانی منافع اعضای وی مانع از آن شد که رئیس وقت BL ، لرد (دونالد) استوکس ، هنگام بازنشستگی در سال 1975 ، یک مهمانی برای او فراهم کند. رابینسون موفق شداتریج در لحظه ای که BL از بین می رفت. استوکس اعزام شد و اتحادیه ها به بحث و گفتگو برای گزارش رایدر کشیده شدند ، که سرمایه گذاری عظیمی را که آنها جستجو کرده بودند و وعده های مشارکت را که هدف اصلی مباشران بوده است ، به ارمغان آورد.

رابینسون از خط حزب پیروی کرد و به نفع ملی سازی صنعت بود و وی در جایگزینی سیستم قدیمی کار ، که در میدلندز گسترده بود ، با مدیریت همکاری کرد. این کارگران پرداخت شده با مبلغی که تولید کرده اند ، اما پیچ و خم با نرخ های مختلف به این معنی است که هر بار که یک مؤلفه یا مدل جدید معرفی می شد ، باید دوباره مورد بحث و گفتگو قرار گیرد و اختلافات و اعتصاب های صنعتی دنبال می شود. این ساعت ها مدیریت و زمان اتحادیه را اشغال کرده است و گیاهان فردی می توانند در نتیجه دو یا سه توقف در روز داشته باشند.

حمایت رابینسون از تغییر ، انتقاداتی را از سوی تروتسکیست ها که در گیاهان لیلند فعال بودند به دلیل محدود کردن احتمال مداخله اتحادیه ، به وجود آورد. اما وی تعهد خود را نسبت به موفقیت شرکت اعلام کرد: "اگر لیلند را موفق کنیم ، این یک پیروزی سیاسی خواهد بود. این ثابت خواهد کرد که افراد شاغل معمولی اطلاعات و عزم و اراده ای برای اداره صنعت دارند. "

با این حال ، در مرحله ملی ، وی با قرارداد اجتماعی توافق شده بین TUC و دولت کارگر ، که سعی در مهار تورم فراری با توافق محدودیت های دستمزد در ازای قوانین جدید اشتغال داشت ، مخالفت کرد. وی به یک جلسه کمونیستی در لندن گفت که او کاملاً آماده است "برای رهبری یک ارکستر قدرتمند کارگران" برای خرد کردن آن.

مشکلات لیلند بدتر شد. کارگران ماهر ، اعضای اتحادیه خود رابینسون ، اتحادیه مهندسی ادغام شده (اکنون بخشی از Unite) ، اعتصاب طولانی را آغاز کردند. او با بی ثمر با آن مخالفت کرد و شرکت منابع را گرسنه کرد. در سال 1977 ، معصومیت رابینسون ، تاجر آنگلو-آفریقایی آفریقایی ، ادواردز ، وارد شد.

سازماندهی مجدد اولیه وی ، که شامل از دست دادن 15000 شغل و بسته شدن کارخانه لیورپول بود ، هنگامی که وی به 700 نماینده اتحادیه اعلام کرد و رأی داد ، توسط اتحادیه ها پذیرفته شد. با این حال ، با گسترش ، و ادواردز شروع به مشورت مستقیم با نیروی کار کرد و به سر رهبران اتحادیه رفت ، رابینسون و همکارانش مقاومت کردند. در سال 1979 ، یک برنامه بهبودی که شامل بسته شدن 13 کارخانه در ازای 500 میلیون پوند بودجه بیشتر دولت توسط اکثریت عظیمی در یک رای گیری شرکت بود ، اما یک جزوه تولید شده توسط شرکت کنندگان در برابر این طرح به عنوان راهی برای حذف رابینسون استفاده شد.

ادواردز ، که بعداً به آن منتقل شد ، متن این جلسه را داشت که در آن طرح جزوه مورد بحث قرار گرفت ، در صورت اخراج رابینسون. هنگامی که اعتصاب رخ داد ، ادواردز با اجرایی اتحادیه ملی رابینسون ، که تحت سلطه کار میدلندرهای راستگرای سیاسی با او خصمانه بود ، جلسه ای پرتنش برگزار کرد و آنها با استعلام موافقت کردند. رابینسون همچنان پرداخت می شد ، اما استعلام علیه وی یافت و آنقدر طول کشید که زمان آن را برای حل و فصل دادگاه صنعتی به پایان رساند. هنگامی که یک جلسه Longbridge 10 به یک در برابر اعتصاب دیگر در حمایت ، رأی داد ، رابینسون اعتراف کرد.

ادواردز آن را به عنوان یک اقدام اساسی برای تبدیل شدن به ماشین جدید محبوب لیلند به تولید توضیح داد. وی گفت: "ما دقیقاً یک سال قبل از راه اندازی مترو این کار را کردیم زیرا مدیریت خودرو به من گفت که آنها نمی توانند نیازهای بهره وری را برآورده کنند که مترو را به بودجه کاهش دهد مگراختلال خصوصی. "

رابینسون ، که ادواردز را "بی رحمانه و بدبینانه" توصیف کرد ، گفت: "من به نفع کارگران BL یک کار بهتر از متوسط انجام دادم. وقتی منتقدین می گویند ما فقط یک دسته از شبه نظامیان بودیم ، آنها فراموش می کنند که ما واقعاً برای کار می جنگیم. ما فقط به خاطر سرگرم کننده بودن آن اعتصاب نکردیم. "

در سالهای بعد ، وی در تلاش برای تبدیل شدن به یک سازمان دهنده میدلندز برای اتحادیه ، کاربردهای بی شماری برای مشاغل مهندسی رد کرد و شکست خورد. وی فعالیت های حزب خود را ادامه داد و به عنوان نماینده فروش برای روزنامه های ستاره صبح خود تبدیل شد ، چهار بار برای حوزه انتخابیه پارلمان بیرمنگام نورتفیلد ناموفق بود و در مورد روابط صنعتی در کالج جامعه بیلستون سخنرانی کرد.