رویه های معاملاتی

بیشتر بورس های سهام بازارهای حراج هستند که در آن قیمت ها با مناقصه رقابتی تعیین می شوند. در بازارهای بسیار بزرگ و فعال ، حراج مداوم است و در طول جلسه معاملاتی روز و برای هر امنیتی که در آن خرید و فروش علاقه وجود دارد ، اتفاق می افتد. در بازارهای کوچکتر ، نام سهام های ذکر شده ممکن است به نوعی چرخش ارسال شود که حراج در آن زمان اتفاق می افتد. این فرایند به عنوان "بازار تماس" توصیف شده است.

روش های معاملاتی در تمام مبادلات در ایالات متحده مشابه است. در یک معامله معمولی برای امنیت ذکر شده در بورس اوراق بهادار نیویورک ، مشتری دستور می دهد به یک کارمند در یک شعبه یا خبرنگار یک شرکت عضو ، که آن را به طور غیرمستقیم از طریق دفتر شرکت نیویورک یا به طور غیر مستقیم منتقل می کند یا در حال تبدیل شدن است. به طور فزاینده ای ، مستقیماً برای یک منشی گیرنده در کف مبادله. منشی دریافت کننده کارگزار طبقه شرکت ، که سفارش را می گیرد ، به پستی می رود که سهام در آن معامله می شود و به عنوان خریدار یا فروشنده در یک روش حراج شرکت می کند. اگر سفارش یک دستور بازار نیست که خواستار اقدام فوری شود ، کارگزار آن را به یک متخصص مناسب تبدیل می کند که هنگام رسیدن به قیمت مشخص شده ، آن را اجرا می کند.

مانند هر بازار حراج ، اوراق بهادار به کارگزاری که بالاترین قیمت را پیشنهاد می دهد فروخته می شود و از کارگزار خریداری می کند که کمترین قیمت را ارائه می دهد. از آنجا که بازار مداوم است ، خریداران و فروشندگان دائماً با یکدیگر رقابت می کنند. در بورس اوراق بهادار نیویورک ، متخصص نقش مهمی ایفا می کند. او به عنوان یک مدیر ، مسئولیت خرید و فروش حساب خود را بر عهده دارد و از این طریق تأثیر تثبیت کننده ای را فراهم می کند. او به عنوان یک عامل ، وقتی سفارشاتی با قیمت هایی دارند که به راحتی قابل اجرا نیستند ، کارگزاران دیگری را در هر دو طرف بازار نمایندگی می کنند.

با افزایش تقاضا برای سهام از سوی موسساتی مانند شرکت های بیمه، صندوق های سرمایه گذاری مشترک، صندوق های بازنشستگی و غیره، حجم سفارش های انجام شده در بورس نیویورک افزایش یافته است. روش رایج رسیدگی به این بلوک های بزرگ در کف صرافی، شکستن آنها به سفارش های کوچک تر است که در یک دوره زمانی اجرا می شوند. روش دیگر این است که سفارشات منطبق را از قبل جمع آوری کنید و سپس آنها را "تقاطع" کنید، خرید یا فروش را با قیمت های فعلی مطابق با قوانین تعیین شده انجام دهید. از آنجایی که کارگزار در ابتدا ممکن است سفارشات منطبق را از کف دریافت کرده باشد، این رویه برخی از جنبه های یک معامله مزایده را به جای معامله محض در نظر می گیرد. تنها یک قدم از این تا به اصطلاح موقعیت یابی بلوکی است که در آن کارگزار به عنوان یک اصل عمل می کند و در واقع بلوک را از فروشنده می خرد و اوراق بهادار را در یک دوره زمانی در کف بورس توزیع می کند.

هنگامی که هیچ یک از این روش ها عملی به نظر نمی رسد، مبادله رویه های خاص خاصی را مجاز می کند. توزیع ثانویه سهام شبیه پذیره نویسی یک شماره جدید است، بلوک توسط یک گروه فروش یا سندیکای خارج از کف پس از ساعات معاملات، با قیمتی که توسط بورس تنظیم می شود، اداره می شود. در یک توزیع مبادله ای، یک شرکت عضو، سفارش های خرید لازم را جمع آوری می کند و سپس آنها را روی زمین ارسال می کند. این از یک "صلیب" معمولی متمایز می شود زیرا کارگزار فروشنده ممکن است غرامت اضافی را به نمایندگان ثبت شده خود و سایر شرکت های شرکت کننده ارائه دهد. پیشنهاد ویژه، عرضه بلوک از طریق تسهیلات بورس به قیمتی است که بیشتر از آخرین فروش یا پیشنهاد فعلی نباشد، هر کدام کمتر باشد، اما کمتر از قیمت فعلی نباشد، مگر اینکه مجوز خاصی گرفته شود. شرایط پیشنهاد بر روی نوار فلش شده است. پیشنهاد دهنده با پرداخت کمیسیون ویژه موافقت می کند. خرید بلوک تخصصی به متخصص اجازه می دهد تا یک بلوک را خارج از روال عادی بازار، با قیمتی که تا حدودی کمتر از قیمت پیشنهادی فعلی است، خریداری کند.

دلالان و کارمندان

تجارت در بورس اوراق بهادار لندن از طریق یک سیستم منحصر به فرد کارگزاران و کارگران انجام می شود. یک کارگزار به عنوان نماینده برای مشتریان خود عمل می کند. یک شغل یا فروشنده ، تجارت را در کف مبادله معامله می کند اما با مردم برخورد نمی کند. مشتری سفارش را به یک خانه کارگزاری می دهد ، که آن را برای اعدام به زمین منتقل می کند. کارگزار دریافت کننده به منطقه ای می رود که امنیت در آن معامله می شود و به دنبال یک شغل مستقر در مجاورت است که در شماره خاص تخصص دارد. این کار فقط در ظرفیت یک مدیر ، خرید و فروش حساب خود و فقط با کارگزاران یا سایر مشاغل دیگر خدمت می کند. کارگزار بدون اینکه فاش کند علاقه به خرید یا فروش دارد ، از قیمت های فعلی Jobber سؤال می کند. کارگزار ممکن است به دنبال محدود کردن گسترش بین پیشنهاد باشد و از نقل قول ها بپرسد یا ممکن است به یک شغل دیگر که با همان مسئله رسیدگی کرده و همان روند چانه زنی را انجام دهد ، نزدیک شود. سرانجام ، هنگامی که راضی از بهترین قیمت ممکن برای مشتری خود است ، کارگزار معامله را تکمیل می کند.

یک کارگزار توسط کمیسیون دریافت شده از مشتری جبران می شود. این کاربر به دنبال این است که با تنظیم قیمت های خرید و فروش خود ، تجارت سودآور خود را به حداکثر برساند. به عنوان فروشنده نهایی در بازار لندن ، فعالیت های Jobber یک عامل تثبیت کننده را ارائه می دهد ، اما برخلاف متخصص در بورس اوراق بهادار نیویورک ، Jobber هیچ تعهدی برای کمک به حمایت از قیمت ها ندارد. اهمیت روزافزون مشتریان نهادی ، اندازه معاملات در بازار لندن را در ایالات متحده افزایش داده است ، بنابراین این کارگر مجبور شده است مبالغ بیشتری را به خطر بیندازد. برای جبران این ریسک ، ترتیبات برای یک سفارش خاص ممکن است از قبل مذاکره شود و معامله ای که از طریق کف به صورت یک روش انجام می شود ، با این کار که شغل حداقل "نوبت" را می پذیرد. اگرچه سیستم شغلی بازار مداوم را فراهم می کند ، اما از مناقصه حراج مبادله نیویورک استفاده نمی کند.

مراحل تجاری سایر مبادلات اصلی در سراسر جهان از اصولی که در بالا توضیح داده شده است ، استفاده می کند ، اگرچه در کاربرد آنها متفاوت است. در مبادلات پاریس ، بروکسل ، کپنهاگ ، استکهلم و زوریخ ، نوعی از سیستم حراج استفاده می شود: قیمت ها از طریق پیشنهادات و پیشنهادات ارائه شده در اوراق بهادار خاص در دوره های خاص ایجاد می شود. در توکیو ، تجارت مداوم است و سفارشات از طریق اعضای Saitori ، که ورق های سفارش را در تمام معاملات نگه می دارند ، مصرف می شود. با این حال ، بر خلاف متخصص در بورس نیویورک یا کاربر در لندن ، Saitori برای حساب خود تجارت نمی کند بلکه فقط به عنوان واسطه بین اعضای عادی خدمت می کند. در آمستردام ، تجارت در اوراق بهادار فعال به طور مستقیم بین اعضا در دوره های معاملاتی تعیین شده انجام می شود. متخصصان به عنوان واسطه بین خریداران و فروشندگان عمل می کنند.