معیار توانایی یک معامله گر موفق

شکل بازرگان به تدریج در قرن هجدهم در مراکز تجاری بزرگ اروپا تأسیس کرد. برای مدت طولانی ، تمایز بین یک Négociant [بازرگان] و یک مارسند [Tradesman] دشوار بود. بازرگانان نخبگان جامعه ای را تشکیل دادند که دارای معیارهای زیادی در درجات مختلف بود: تطبیق پذیری فعالیتهای آنها (حدس و گمان در بازرگانی ، تجارت عمده فروشی ، کمیسیون ها ، تجهیزات دریایی ، بیمه ، بانکداری) ، دامنه افق اقتصادی آنها ، مسافت های طولانی که در آن مسافت های طولانی استشبکه های آنها کشیده شده است ، مهارت های توسعه یافته در طول کارآموزی پیچیده و جستجوی احترام.

در طول قرن نوزدهم ، شرایط تجارت از راه دور در اروپا و جهان دچار تحول عمیقی شد. اگرچه این استراحت نه کامل و نه وحشیانه بود ، اما ماهیت همه کاره کار آنها منسوخ می شد و اصطلاح بازرگان برای تعیین نوع کار تعریف شده ای به وجود آمد. بازرگانان به تدریج جای خود را به بازرگانان تخصصی می دادند ، که تا قرن هجدهم نسبتاً نادر بودند اما در طول قرن بیستم گسترده بودند.

بازرگان کامل یا دستورالعمل عمومی در مورد تجارت تجاری فرانسه و کشورهای خارجی ، توسط سر ژاک ساوری. منبع: گالیکا

خلاصه

در تنوع دنیای تجارت اروپا ، بازرگانان در قرن شانزدهم ظاهر شدند ، در طول هفدهم شکل گرفتند و در قرن هجدهم به طور محکم تأسیس شدند. آنها بر فعالیتهای اقتصادی حاکم بودند و حداقل تا قرن نوزدهم با سرمایه داری تجاری شناخته شدند. تأیید این گروه اجتماعی اجتماعی ناشی از یک فرایند توسعه پیچیده است که مربوط به روانشناسی اجتماعی و تخصص در وظایف در جامعه بازرگانان است. علاوه بر تنوع رفتار ، آموزش و حتی فرهنگ آنها ، بازرگانان - که در مراکز بزرگ دریایی اروپایی بسیار فعال بودند - از راه های بیشتری به عنوان عوامل اصلی توسعه اقتصادی اروپا ، بازیگران اساسی در ساخت "جهان" ظاهر شدنداقتصاد. "تحولات عمیقی که اروپا و جهان در طول قرن نوزدهم تجربه کردند ، شرایط تجارت مسافت طولانی را تغییر داد. شکل بازرگان در نتیجه عمیقاً تحت تأثیر قرار گرفت و معیارهایی که در تعریف آنها نقش داشته است تا آن نقطه دیگر برای این کارآفرینان جدید اعمال نمی شود.

عبارت

اصطلاح بازرگان خود را به طور همزمان در تمام کشورهای اروپایی ایجاد نکرد و مرزهای معنایی آن برای مدت طولانی تار ماند. در شمال غربی اروپا-آنگلند ، هلند ، آلمان-حتی بازرگانان سطح بالا هنوز در اوایل قرن هجدهم بازرگان ، کوپمن یا کافمن نامیده می شدند. به تدریج اوضاع تغییر کرد و در سال 1775 در بریستول بین بازرگانان نخبه و انبوه تجار ، در حالی که در هامبورگ ، زبان رسمی از اصطلاح کافمن یا بازرگان در تضاد با کریمر یا خرده فروش استفاده می کرد ، تمایز قائل شد.

با این حال ، در ایتالیا ، از قرن پانزدهم فاصله زیادی بین Negoziante و Mercante A Taglio وجود داشت ، که می تواند در قرن هفدهم بین بازرگانان اصلی (Hombres de Negocios) و سایر بازیگران در تجارت (Mercaderes) در اسپانیا مشاهده شود. بشردر فرانسه ، این اصطلاح ناشناخته نبود ، اگرچه استفاده از آن محدود بود تا زمانی که توسط Le Parfait Négociant ژاک ساوری (1675) بیشتر از آنکه Negociante توسط Genovese Giovai Domenico Perer ، که سی سال قبل منتشر شد ، محبوب شد. Parfait Négociant خود را از آثار قبلی که برای بازرگانان در نظر گرفته شده بود متمایز می کرد ، زیرا این امر بیشتر بر شرایطی که تجارت در آن انجام می شد ، تأکید بیشتری می کرد و نه بر دستیابی به دانش فنی. Savary در توصیه خود برای آموزش شاگرد ، بر ماهیت متنوع تجارت اصرار داشت ، همانطور که بسیاری دیگر پس از او انجام می دادند. این اصطلاح ، در حقیقت ، فقط به آرامی تثبیت شد و همپوشانی با اصطلاحات قدیمی تر این قانون برای مدت طولانی بود. در حالی که استفاده از آن در حدود سال 1700 برای "Messieurs de Saint-Malo" (A. Lespagnol) تأیید شده است ، در مارسی سردرگمی فقط در دهه 1720 ناپدید شد ، پس از بیست سال استفاده تمایز نیافته از اصطلاحات مارچند و Négociant. در لا روچل مانند نانت ، این کلمه در حدود سال 1730 ظاهر شد. در حالی که بازرگانان محلی در روئن از این کلمه استفاده می کردند که معمولاً شرکای خارجی خود را تعیین می کند ، این اصطلاح فقط در اوایل قرن هجدهم وارد نام های محلی شد.

به استثنای پاریس ، استفاده از کلمه بازرگان با سرعت بیشتری در مراکز دریایی نسبت به فضای داخلی پخش شد و در اواسط قرن هشتم گسترده شد. وزن نمادین این تعیین با این وجود باعث شد تا بازرگانان متوسط از مراکز کوچکتر به مناسب آن برسند ، که می تواند برای شناسایی آنها از جمله برای معاصران آنها مشکل ایجاد کند. دائر ycl المعارف Méthodique ، که در سال 1785 توسط پانککوک ، بازرس کل کارخانه های پیکاردی نوشته شده است ، هنوز هم از این وضعیت شکایت می کند: "همه جا سردرگمی بین بازرگانان و تجار وجود دارد ، فقط هابراداش مسافرتی نیست که اول از این عناوین را تصور می کند ، اما اولین این عناوین را به عهده می گیرد. همچنین به فروشگاهی که مجموعه های خود را به او می فروشد ، داده می شود. "در طول قرن هجدهم ، تجار که به عنوان بازرگانان در Lorient یا Saint-Tropez خوانده می شدند ، به عنوان تجار ساده در سنت مالو ، ژنوا ، آنتروپ یا مارسی شناخته می شدند.

چیز

این مشاهدات خواستار بررسی شخصیت های مشخص شده به عنوان بخشی از این دسته ها از دنیای تجارت است که وجود آنها در عمل پیش از اواخر قرن شانزدهم بود. برای انجام این کار لازم است که شیوه های آنها را روشن کنید. در حالی که "بازرگان را می توان به عنوان یک معامله گر عمده فروشی بر خلاف یک خرده فروشی تعریف کرد ، به واسطه دامنه وسیع و مسافت های طولانی که روابط او از آن خارج شده است ، یا به عنوان محرک تجارت انواع و اقسام" (P. Jeain)، این معیارها مستحق ظریف بودن یا حداقل روشن شدن هستند.

وسعت فضایی فعالیت های فعال یک نشانگر به ظاهر غیرقابل انکار بود - اگرچه به خودی خود ناتوان نبود - برای اینکه در بندری مستقر شود ، اغلب باعث می شد تا بازرگانان تجارت خود را بین المللی کنند ، بدون آنکه همه این موارد را به رتبه بازرگان برساند. بنابراین لازم است یک سری معیارها را در نظر بگیریم. در مورد ساختار شرکت نیز صادق است ، در حالی که مدیر در پیشخوان بسته به دامنه فعالیت ها ، که در صورت عدم حضور یا ناپدید شدن مدیر ، تداوم شرکت را تضمین می کند ، توسط گروه کوچکی از همکاران کم و بیش واجد شرایط احاطه شده است. این وسعت به تنوع و پیچیدگی تجارت و همچنین چگالی پیوندهایی که با فضای داخلی ایجاد شده اند ، پیوستند ، زیرا باریک بودن حوزه عمل نشانه فعالیتهای در مقیاس کوچک نبود.

ویژگی بارز تاجر، کشش دائمی به سمت هر تجارتی با پتانسیل سود بود. بازرگانان به فراخوان بازارها پاسخ دادند و «هر کاری را، به طور همزمان یا متوالی، بسته به زمان یا موقعیت انجام دادند. البته تفاوت های ظریفی وجود داشت: با توجه به فعالیت های متنوع، نسبت با توجه به جهت گیری جغرافیایی متفاوت بود» (C. Carrière). متون قدیمی تر نیز بر تطبیق پذیری فعالیت های یک بازرگان تأکید می کنند، برخلاف میدان عمل محدودتر که اکثر تاجران انجام می دهند، که بر اساس تخصصشان برچسب گذاری می شوند. برای مثال، تجار بزرگ ایتالیایی که در قرن شانزدهم در مراکز تجاری فرانسه مستقر شدند، تجارت تجاری کوچک مقیاس را با عملیات بین المللی و بانکداری در مقیاس بزرگ مخلوط کردند. نیکلاس سویدر دو قرن بعد در لاروشل، علاوه بر فعالیت های تولید شکر با سانتو دومینگو و تجهیز تاجران برده، مرکبات را با بازرگانان لیسبون داد و ستد کرد، در استخدام کارگران اجاره نشینی برای گوادلوپ شرکت کرد و به بیمه پرداخت. بازرگانانی که همزمان در احتکار کالاها، کمیسیون ها، تجهیزات، بیمه یا بانکداری مشغول بودند، به عنوان پیشتازان واقعی تلقی می شدند که حوزه جغرافیایی عمل آنها هم خشکی و هم دریا را شامل می شد و تا مناطق استعماری و بین المللی امتداد داشت. مارتینتی). علاوه بر این، گاهی اوقات تشخیص و تقسیم عملیات مختلف یا تقسیم سود بین کالا و تجهیزات دشوار است. برای این موضوع، به سختی می توان تجهیز کشتی ها را از بازرگانان جدا کرد، زیرا «کشتی ساز که فقط کشتی ها را تجهیز می کرد، وجود نداشت. آنها تاجران عمده فروشی بودند که به کمیسیون، تقسیم سود، مبادله پول، کمی بانکداری، انبارداری و توزیع مجدد کالا می پرداختند. و همچنین تجارت دریایی.[. یکی «مسیور بازرگانی» بود و اصطلاح آرماتور [تجهیزکننده کشتی] به شکل محدودی استفاده می شد» (J. Meyer). تعداد کمی از بازرگانان محرک تولیدات خاص بودند، مانند هلندی ها در قرن هفدهم برای متالورژی آهن در مقیاس بزرگ در سوئد و بعداً روسیه، یا انگلیسی ها و آلمانی ها در بخش های دیگر (نساجی، معادن)، اگرچه شرکت های تجاری قدرتمند تمایل داشتنددر اقلیت باقی ماند و یک شاخه تولیدی (خراب فروشی، تولید صابون) را اتخاذ کرد.

در مورد فعالیت هایی که این مردان - و زن گاه به گاه ، اغلب بیوه ها - با این وجود خواستار ظهور این تطبیق پذیری هستند ، اظهار نظر می کند."همه بازرگانان همه چیز را در همه جا انجام نمی دادند" (P. Jeain). برخی از آنها وابسته به کالاهایی بودند که در بازار حاکم بر تجارت بودند ، مانند شراب و کالاهای استعماری در بوردو در طول قرن هجدهم ، با تقسیم وظایف ، علامت متمایز بنگاه های اصلی در آن زمان بود. وجود مقدار مشخصی از تخصص را می توان با بازرگانان مهم در حوزه بانکی نیز مشاهده کرد ، حتی اگر شرایط بازرگان و بانکدار غالباً اشتباه گرفته می شدند. همانطور که توسط فرهنگ لغت های قرن هجدهم ذکر شد ، "یک بانکدار کسی است که با پول معامله می کند ، به همان روشی که تجارت بیش از تجارت یا ترافیک کالاها یا پول نیست."در حقیقت ، بخش هایی مانند محصولات متالورژی وجود داشت که به مهارت ها و شبکه های خبرنگاران نیاز داشتند که فقط متعلق به یک اقلیت تخصصی بودند.< Pan> با اظهار نظر در مورد فعالیت هایی که این مردان - و زن گاه به گاه ، اغلب بیوه ها - با این وجود خواستار ظهور این تطبیق پذیری هستند."همه بازرگانان همه چیز را در همه جا انجام نمی دادند" (P. Jeain). برخی از آنها وابسته به کالاهایی بودند که در بازار حاکم بر تجارت بودند ، مانند شراب و کالاهای استعماری در بوردو در طول قرن هجدهم ، با تقسیم وظایف ، علامت متمایز بنگاه های اصلی در آن زمان بود. وجود مقدار مشخصی از تخصص را می توان با بازرگانان مهم در حوزه بانکی نیز مشاهده کرد ، حتی اگر شرایط بازرگان و بانکدار غالباً اشتباه گرفته می شدند. همانطور که توسط فرهنگ لغت های قرن هجدهم ذکر شد ، "یک بانکدار کسی است که با پول معامله می کند ، به همان روشی که تجارت بیش از تجارت یا ترافیک کالاها یا پول نیست."در حقیقت ، بخش هایی مانند محصولات متالورژی وجود داشت که به مهارت ها و شبکه های خبرنگاران نیاز داشتند که فقط متعلق به یک اقلیت تخصصی بودند. این تطبیق پذیری"همه بازرگانان همه چیز را در همه جا انجام نمی دادند" (P. Jeain). برخی از آنها وابسته به کالاهایی بودند که در بازار حاکم بر تجارت بودند ، مانند شراب و کالاهای استعماری در بوردو در طول قرن هجدهم ، با تقسیم وظایف ، علامت متمایز بنگاه های اصلی در آن زمان بود. وجود مقدار مشخصی از تخصص را می توان با بازرگانان مهم در حوزه بانکی نیز مشاهده کرد ، حتی اگر شرایط بازرگان و بانکدار غالباً اشتباه گرفته می شدند. همانطور که توسط فرهنگ لغت های قرن هجدهم ذکر شد ، "یک بانکدار کسی است که با پول معامله می کند ، به همان روشی که تجارت بیش از تجارت یا ترافیک کالاها یا پول نیست."در حقیقت ، بخش هایی مانند محصولات متالورژی وجود داشت که به مهارت ها و شبکه های خبرنگاران نیاز داشتند که فقط متعلق به یک اقلیت تخصصی بودند.

سرانجام ، هنگامی که شخص به دنبال متمایز کردن بازرگان از یک بازرگان معمولی است ، کلمه عملیاتی مهارت است ، برای انجام مشاغل گسترده و پیچیده مستلزم دانش دانش فراتر از آن که فراتر از بازرگانان متوسط تر بود. همین امر در مورد دانش مورد نیاز برای انجام عملیات بین المللی مبادله یا مشارکت در داوری نیز صدق می کند. بازیگران ایتالیایی و اسپانیایی در اواسط قرن شانزدهم در این امر سرآمد بودند ، اگرچه انکار این ظرفیت برای دیگران غیرممکن است. تمرین حسابداری ، همراه با تسلط خوب بر هنر لایحه مبادله و حسابداری مضاعف ، معیاری بود که بازرگان جلا را از تجار معمولی متمایز می کرد. در طول قرن هجدهم ، این "علم حسابداری" توسط بازرگانان مراکز بزرگ اروپایی آموخته شد ، اگرچه ما نمی دانیم که این فرهنگ تجاری فنی تا چه اندازه پراکنده شده است. این مهارت ها تا حدی ناشی از کارآموزی پیچیده ای بود که در یک موسسه دانشگاهی یا آموزش توسط یک مدرس خصوصی که دارای دانش مبتنی بر کتاب است ، با ورزش عملی در کار ، که در آن می گویند در پیشخوان است ، می شود. این اغلب با زمان صرف شده در یک مرکز تجاری خارجی ، به عنوان مثال یکی از مقیاس های لوانت [بنادر عثمانی] برای بازرگانان آینده از مارسی در طول قرن هجدهم ، تکمیل می شد. شرایط تولید چنین برنامه ای از یک فرد و خانواده به دیگری و همچنین در همان شهر یا در مراکز تجاری مختلف متفاوت است. در اواسط قرن هفتم رون ، نخبگان تجاری به کارآموزان آموزش دوگانه در علوم انسانی و دانش عملی مراکز تجاری اروپایی داد ، اگرچه ساکنان سنت مالو ، پیشنهادات Savary Heralding ، به الگوی عملگرایانه از نظر وفادار بودندآموزش شغلی در بندر برتون و کادیز. این اختلافات بین مراکز اصلی تجارت ، که اغلب بنادر بودند ، در قرن هجدهم کاهش یافت. انتشار گسترده تر کتابچه های عملی چاپی در نظر گرفته شده برای بازرگانان ، همراه با افزایش سطح دانش در مناطق فنی ، به بهبود ظرفیت بازیگران کمک می کند.

جهان بینی ، که خیلی زود در مراکز بزرگ کلانشهر اروپا حضور داشت ، همچنین یکی از ویژگی های قابل توجه جامعه شناسی بازرگان ، ترکیب ادغام و تفکیک در امتداد خطوط جامعه را نشان می داد. با شروع قرن پانزدهم ، مستعمرات اسپانیایی و پرتغالی در روون و لا روچل تأسیس شدند و بعداً توسط هلندی ها ، سوئیس ها و ایرلندی ها که در آنجا مستقر شدند ، مانند ون هوگورف ، ویس و خانواده های باتلر در لا روچل در قرن هجدهم تأسیس شدند. بشرهمین مسئله در مورد لندن ، جنوا و بوردو نیز صادق بود ، با شرکتهای اصلی هلندی و بعداً پرتغالی و منشأ آلمانی و همچنین در مارسی ، جایی که هلندی ها ، انگلیسی ها و سوئیس جانشین ایتالیایی ها در قرن هفدهم شدند. پویایی باز بودن نسبت به مأمورین خارج از کشور یا مناطق دیگر هم پاسخ و هم سهم در رشد تجارت بود. وی گفت: "انتقال قطعی به تجارت مستلزم تغییر ایستاده تجاری و افق و همچنین روابط با مشتری یا تأمین کنندگان دور است. این باز بودن به سمت جهان بود که بازرگان را ساخت. "(P. Gardey).

شرط

شیوه ها ، مهارت ها و مقیاس تجارت به بازرگانان این امکان را می دهد تا خود را متمایز کنند و یک نخبگان اقتصادی واقعی را تشکیل دهند. با این حال ، این عناصر برای تعریف وضعیت بازرگان کافی نبودند ، "بزرگترین و نجیب ترین کسانی که هدف آنها تجارت است" (ساموئل ریکارد ، Traité Général du Commerce ، 1781). معیارهای فنی و "ظرفیت های" منتسب به آنها فقط مفهوم قدرت تجاری را شامل نمی شود ، بلکه به طور کلی دلالت بر ثروت و توجه این افراد را شامل می شود. به گفته ژاک ساوری ، تجارت عمده فروشی ، "افتخارآمیزترین" ، بازرگانان به طور مداوم در صدد نشان دادن احترام بودند که آنها را از سایر بازیگران در تجارت متمایز می کرد. اگرچه شیوه زندگی و فرهنگ آنها کاملاً شبیه به اشرافی نبود ، اما با این وجود اشرافی تجارت را تشکیل می دادند. در اروپا ، بازرگانان نخبه از طریق معیارهای مرتبط با دفتر خود ، خود را از طریق تعلق اجتماعی و شاید حتی بیشتر از آن متمایز کردند. این نکته برای درک شکل گیری گروه مهم است ، خواه این افزایش طولانی مدت سلسله های واقعی باشد (خانواده Baring در لندن ، خانواده Hope در آمستردام ، Legendre یا Le Couteulx در Rouen ، Magon یا Lefer در Saint-Malo ، Rouxدر مارسی ، و راستو در لا روچل) یا مسیرهای شهاب سنگ مانند François Boafé در بوردو ، یا Noël Danycan de l'Tpine در سنت مالو. مهارت و قضاوت صدا به همراه جسارت و شانس به توضیح این داستان های موفقیت غیرمعمول کمک می کند. دنیای بازرگانان برای نامزدها با پیشینه های مختلف ، خود را از طریق ارتقاء در خانواده ، ترجیحاً از پدر به فرزند دیگر ، خود را به طور داخلی و در داخل کشور زنده می کردند. همچنین از طریق شرکت های تجاری خانوادگی که با انتقال دانش و سرمایه سازگار بودند ، مستقر شد. همسران و بیوه ها به عنوان پیوندهای محکمی برای ماندگاری این سلسله ها خدمت می کردند. با این حال ، این گروه ثابت نبود ، زیرا ورشکستگی ها ، کمک های خارجی ، خروج از فعالیت های تجاری و عزیمت به خارج از کشور به تجدید پرسنل کمک کرده است.

بازرگانان ظرفیت خوبی برای تصرف فرصت ها برای ادعای و تحکیم احترام خود نشان دادند. در حالی که در اتحادیه های روئن و بوردو و نفوذپذیری با محافل اشرافی و زمین به زمین نشست ، و یهودیان پرتغالی از بندر ژیروند به نفع تقویت پیوندهای زناشویی در یک دیاسپورای وسیع اروپایی بودند ، عملکرد بین المللی در همه جا (بیش از دومین دوره از دومین دوره ایجاد شد. موارد در مارسی در قرن هجدهم).

در حالی که به نظر می رسد که گروه های پروتستان یا یهودی بر این نخبگان بازرگان حاکم هستند ، مورخان و جامعه شناسان اقتصادی و اقتصادی ، نقشی را که این انتخاب های مذهبی در دنیای تجارت داشته است ، ظهور کرده اند و خاطرنشان می کنند که آنها هرگز به تنهایی مداخله نکرده اند ، اما عوامل دیگری مانند مداخله دولت را در خود جای داده اند.، تأثیر سیستم اداری ، اهمیت واقعیت شهری و محیط قانونی. فراتر از تنوع ایمان ها ، منشأ جغرافیایی ، جهت گیری های تجاری ، فرهنگ ها و سطح ادغام ، سطح ثروت (چاتل ، ظروف نقره ای ، کالاها ، کشتی ها ، عمارتهای خصوصی ، املاک و مستغلات ، پول برجسته) به عنوان خط تقسیم واقعی در این گروه ناهمگن خدمت کرده استبشربا وجود این شخصیت کامپوزیت و تقسیمات حاصل از آن ، بازرگانان از نقشی که در جامعه ایفا می کردند آگاه بودند. این آگاهی گروه اغلب یک عامل تعیین کننده بود و با بررسی دقیق تر "آنچه متحد [آنها] قوی تر از آنچه تقسیم می شد [آنها] بود" (C. Carrière).

تمرین تجارت

تجارت یک محرک قدرتمند اقتصاد Ancien Régime بود ، اگرچه ارزیابی آن از ثروت بازیگران یا شرکت هایی که نام بازرگان را به خود اختصاص داده اند ، یا ثروت بازرگان اصلی و پس از آن همکاران یا شرکا ، ارزیابی آن دشوارتر است. نیروی کار شرکت ها راهی برای ارزیابی تکامل خانه های بازرگان در طول Longue Durée است ، هرچند که ناقص است. چند ارقام ایده تقریبی از اوضاع را ارائه می دهند ، اگرچه گسترش این امر به همه اروپا بی پروا خواهد بود. در مارسی ، مشاهده دقیق رشد مداوم در نیروی کار بازرگان بین سال 1710 (کمی کمتر از 300) و انقلاب (تقریباً 750) را نشان می دهد. این رشد به موازات ترافیک است ، اما مانند بوردو با شکافهای اساسی اجتماعی و همچنین افزایش بزرگترین ثروت به وجود آمده است.

بازرگان بی تحرک و صاحب مسافر به طور همزمان یا متناوب همزیستی داشتند ، اگرچه روشهای عملیاتی تمایل به یکنواخت تر شدن داشتند. ایجاد مشارکتهای محدود در فضاهای دوردست از سفرهایی که این بازیگران سطح بالا باید انجام دهند ، اجتناب یا کاهش می دهد ، اما بدون اینکه با آنها کاملاً از بین برود ، به ویژه در ارتباط با آموزش اعضای جوانتر یا شرکت در نمایشگاه های تجارت بین المللی در آلمان (فرانکفورت) ایتالیا (لوکا) ، و اروپای مرکزی. اوراق بهادار معرفتی که توسط خبرنگاران واقع در مراکز تجاری اصلی مانند سویا ، کادیز ، آمستردام ، لندن ، پاریس ، لیون ، میلان یا هامبورگ مستقر شده است ، باعث ایجاد اطلاعات و اجرای عملیات شد. بازرگانان به ویژه در کمیسیون کار می کردند - آن "تجارت اقتصادی" (مونتسکووی) - اما همچنین بر اساس فرمول های مختلف (به حساب خودشان ، یا به عنوان یک مشترک یا یک شریک سوم) در عملیات تجاری شرکت کردند. آنها همچنین پس از به اشتراک گذاری اطلاعات به منظور برطرف کردن یا کاهش عدم اطمینان ، به گمانه زنی ها مشغول بودند.

همه این بنگاهها با تکیه بر روابط کم و بیش گسترده ، بر روی افراد قابل اعتماد یا افرادی که با توصیه های متعدد همراه بودند ، در شبکه ها کار می کردند ، با این دانش که "اوراق قرضه خون یا نام همیشه اوراق تجارت نیست" ، همانطور که اشاره شده استبازرگانی که در قرن هجدهم در مارتینیک تأسیس شد. شبکه های تجاری گاهی اوقات در مقیاس جهانی ، مانند شرکت های Ergas & Silvera مستقر در توسکانی قرار داشتند که بین اواسط هجدهم و اواسط قرن هشتم یهودیان سپهاردی در لیورنو ، هندوها در گوا و کاتولیک های ایتالیایی در لیسبون ارتباط داشتند. تجارت آنها ، که شامل مرجان تجارت برای الماس بود ، و توسط جامعه بازرگانان یهودی در لندن ، آمستردام و به ویژه لیوورنو انجام شد ، بر اساس مجموعه ای از قوانین و توافق های غیر رسمی بود که اعتماد متقابل را تضمین می کرد (F. Trivellato).

ظهور اجتماعی این گروه تأثیر بسیار متفاوتی بر زندگی سیاسی مراکز تجاری اروپا فراهم کرد. بازرگانان می توانند قدرت خود را در جامعه بدون هیچ مخالفت یا مخالفت محدود ، مانند مارسی ، یا برعکس ، مانند آنچه در نانت وجود داشت ، اعمال کنند. استراتژی بازرگان با هدف احترام و جذب بیشتر در داخل اشراف با جستجوی مسئولیت های سیاسی و تلاش برای داشتن یک ارباب رسانی. در مراکز تجاری مهم اروپایی مانند روئین در طول قرن پانزدهم ، آنتورپ در طول شانزدهم ، آمستردام و سنت مالو در هفدهم و لندن در طول هجدهم ، طبیعی بود که با سرمایه گذاری در زمین و پذیرش ، به موفقیت اجتماعی خود به موفقیت تجاری بپردازیم. یک سبک زندگی اشرافی (P. Jeain).

از بازرگان تا تاجر (قرن نوزدهم قرن)

شرایط تجارت از راه دور در اروپا و جهان در قرن نوزدهم دچار تحولات عمیقی شد. تحت سلطه شبکه های باریک که توسط اوراق قرضه شخصی و مبتنی بر هویت بسته و ساختار یافته بودند ، سازمان تجارت به آرامی جای خود را به یک سیستم تجارت بر اساس اصول بازارهای باز تنظیم شده توسط قانون داد. ابزارهای جدید حقوقی و نهادی ، که مبنای رسمی برای روابط مبتنی بر اعتماد ، همراه با ظهور چهره های جدید در دنیای بازرگانان (کارگزاران ، نمایندگان کمیسیون ، فروشندگان مسافرتی) فراهم می کند ، به یک انقلاب ساکت کمک می کند که چگونه تجارت را به چالش می کشد (تجارت (تجارت) (A. Bartolomei).

بازرگانان توانستند روشهای قدیمی تر عملکرد را حفظ کنند و به عنوان "بازرگانان التقاطی باز برای همه بازارها و امکانات سود" رفتار می کردند (X. Daumalin). سلسله های بازرگان ضعیف تر یا ناپدید شدند ، در حالی که دیگران جای خود را گرفتند یا با شرایط اقتصادی جدید سازگار شدند. از اواسط هجوم تا اواسط قرن هجدهم ، Desgrand Père & Fils این استراتژی ها و شیوه های بازرگان را بین دو جهان نشان داد ، که این امکان را برای صاحبان Aonay (Ardèche) فراهم می کند تا در دو نسل از فروشگاه به آژانس های شعبه تجاری در لاتین گسترش دهند. آمریکا ، استرالیا ، جهان عثمانی ، چین و ژاپن (J.-F. Klein). خانواده های بازرگان وجود داشتند که به الگوی تطبیق پذیری در تجهیزات ، صنعت و حوزه جدید معاملات املاک و مستغلات و برنامه ریزی شهری (توزیع آب ، روشنایی) وفادار بودند.

با این حال ، با بررسی دقیق تر ، حتی وقتی نام حفظ شد ، و این اغلب در طول قرن نوزدهم با توسعه شرکت های دولتی اتفاق می افتاد ، دیگر این واقعیت را درگیر نمی کرد. بازرگانان جای خود را به متخصصان دادند."تطبیق پذیری کار آنها تمایل به باستانی (C. Carrière) داشت ، حتی اگر این استراحت نه کامل و نه وحشیانه بود ، همانطور که توسط پیوندهای حفظ شده بین تجهیزات و تجارت تا طلوع قرن بیستم نشان داده شده است. تفاوت های ظریف در واژگان نشانگر تحولات ساختارهای اقتصادی است و اصطلاح بازرگان نوع خاصی از کار را نشان می دهد: "بازرگان چوب ، بازرگان گندم. بازرگان خز. بازرگان پارچه."این بیان باریکتر قبلاً نادر بود ، و در اواسط قرن نوزدهم Littré در Dictioaire خود نوشت:" استفاده از اصطلاح بازرگان به طور ارجح برای معامله گر هنگام صحبت از کسانی که از نوع خاصی از تجارت استفاده می کنند ، اعمال می شود :. یک بازرگان شراب. "

یک صفحه با این تکامل معنایی تبدیل شد که منعکس کننده تغییرات اقتصادی در حال وقوع بود. بین اواخر نوزدهم و اواسط قرن بیستم ، فعالیت ها به طور فزاینده ای با یکدیگر متفاوت است ، همه در حالی که اغلب نقاط تماس را از طریق کانال های مالی حفظ می کردند. حرفه بازرگان ، که نشانگر چشم انداز اقتصادی اروپا بین عصر کشف و اوایل قرن نوزدهم بود ، جای خود را به منظره ای نشان داد که توسط رهبران شرکت های تخصصی یا شرکت های محدود فراملی مشخص شده است.

ترجمه شده توسط Arby Gharibian