مشکلات فضای دیسک را در حجم NTFS پیدا و تصحیح کنید

در این مقاله نحوه بررسی تخصیص فضای دیسک سیستم فایل NTFS برای کشف پرونده ها و پوشه های توهین آمیز یا جستجوی فساد حجم در رایانه های مبتنی بر Microsoft Windows Server 2003 بحث شده است.

اعمال می شود: Windows Server 2003 شماره اصلی KB: 814594

خلاصه

NTFS بسیاری از ویژگی های حجم و سطح پرونده را پشتیبانی می کند که ممکن است منجر به از بین رفتن یا نادرست گزارش فضای دیسک رایگان شود. به عنوان مثال ، ممکن است یک حجم NTFS بدون هیچ دلیلی به طور ناگهانی پر شود و یک سرپرست نمی تواند علت آن را پیدا کند یا پوشه ها و پرونده های متخلف را پیدا کند. این ممکن است در صورتی رخ دهد که دسترسی مخرب یا غیرمجاز به حجم NTFS که در آن پرونده های بزرگ یا تعداد زیادی از پرونده های کوچک مخفیانه کپی شده اند ، رخ داده است. این پرونده ها سپس مجوزهای NTFS خود را حذف یا محدود می کنند. این رفتار همچنین ممکن است پس از بروز نقص رایانه یا قطع برق رخ دهد که باعث فساد حجم می شود.

تخصیص فضای دیسک از حجم NTFS ممکن است به هر یک از دلایل زیر نادرست گزارش شود:

• اندازه خوشه حجم NTFS برای پرونده های متوسط که در آنجا ذخیره می شوند بسیار بزرگ است.
• ویژگی های فایل یا مجوزهای NTFS از ویندوز اکسپلورر یا دستور ویندوز فوری جلوگیری می کنند و به پرونده ها یا پوشه ها دسترسی پیدا می کنند.
• مسیر پوشه از 255 کاراکتر فراتر می رود.
• پوشه ها یا پرونده ها حاوی نام پرونده های نامعتبر یا رزرو شده هستند.
• Metafiles NTFS (مانند جدول پرونده اصلی) رشد کرده است ، و شما نمی توانید آنها را تخصیص دهید.
• پرونده ها یا پوشه ها حاوی جریان داده های متناوب هستند.
• فساد NTFS باعث می شود فضای آزاد به عنوان استفاده گزارش شود.
• سایر ویژگی های NTFS ممکن است باعث سردرگمی تخصیص پرونده شود.

اطلاعات زیر می تواند به شما در بهینه سازی ، تعمیر یا درک بهتر از نحوه استفاده از حجم NTFS شما از فضای دیسک کمک کند.

اندازه خوشه خیلی بزرگ است

فقط پرونده ها و پوشه هایی که شامل متافیل های داخلی NTFS داخلی مانند جدول اصلی فایل (MFT) ، شاخص های پوشه و سایر موارد می توانند فضای دیسک را مصرف کنند. این پرونده ها و پوشه ها با استفاده از چند برابر یک خوشه ، تمام تخصیص فضای پرونده را مصرف می کنند. یک خوشه مجموعه ای از بخش های همبستگی است. اندازه خوشه با اندازه پارتیشن در هنگام فرمت حجم تعیین می شود.

هنگامی که یک پرونده ایجاد می شود ، بسته به اندازه پرونده اولیه ، حداقل یک خوشه از فضای دیسک را مصرف می کند. هنگامی که داده ها بعداً به یک پرونده اضافه می شوند ، NTFS تخصیص پرونده را در چند برابر اندازه خوشه افزایش می دهد.

برای تعیین آمار اندازه و حجم خوشه فعلی ، یک دستور CHKDSK فقط خواندنی را از یک فرمان فرمان اجرا کنید. برای انجام آن، این مراحل را دنبال کند:

1. بر روی Start ، Run ، Type CMD را کلیک کنید ، و سپس بر روی OK کلیک کنید.
2. در سریع فرمان ، دستور را تایپ کنید: chkdsk d :. جایی که D: نامه درایو است که می خواهید بررسی کنید.
3. OK را کلیک کنید
4. خروجی حاصل را مشاهده کنید. مثلا:

    

برای تعیین تعداد بایت دقیق ، هر مقدار را که گزارش خروجی در کیلوبایت (kB) را با 1024 ضرب کنید ، ضرب کنید. به عنوان مثال: 2906360 x 1024 = 2،976،112،640 بایت. می توانید از این اطلاعات برای تعیین نحوه استفاده از فضای دیسک خود و اندازه خوشه پیش فرض استفاده کنید.

برای تعیین اینکه آیا این اندازه خوشه ای بهینه است ، باید فضای هدر رفته روی دیسک خود را تعیین کنید. برای انجام آن، این مراحل را دنبال کند:

1. بر روی شروع ، روی رایانه من کلیک کنید ، و سپس بر روی نامه درایو (به عنوان مثال ، د) از حجم مورد نظر دو بار کلیک کنید تا حجم باز شود و پوشه ها و پرونده هایی را که ریشه در آن قرار دارد نمایش دهید.
2. بر روی هر پرونده یا پوشه کلیک کنید ، و سپس بر روی Select All در منوی ویرایش کلیک کنید.
3. با انتخاب تمام پرونده ها و پوشه های انتخاب شده ، روی هر پرونده یا پوشه راست کلیک کرده ، روی Properties کلیک کرده و سپس روی برگه عمومی کلیک کنید. برگه عمومی تعداد کل پرونده ها و پوشه ها را در کل حجم نشان می دهد و دو آمار اندازه پرونده را ارائه می دهد: اندازه و اندازه در دیسک.

اگر از فشرده سازی NTFS برای هر پرونده یا پوشه موجود در حجم استفاده نمی کنید ، تفاوت بین اندازه و اندازه در دیسک ممکن است فضای هدر رفته را نشان دهد زیرا اندازه خوشه بزرگتر از حد لازم است. ممکن است بخواهید از اندازه خوشه ای کوچکتر استفاده کنید تا اندازه روی مقدار دیسک تا حد امکان به مقدار اندازه نزدیک باشد. تفاوت زیادی بین اندازه در دیسک و مقدار اندازه نشان می دهد که اندازه خوشه پیش فرض برای اندازه متوسط پرونده ای که در حجم ذخیره می کنید بسیار بزرگ است.

شما فقط می توانید با اصلاح مجدد حجم ، اندازه خوشه ای را که استفاده می کنید تغییر دهید. برای انجام این کار ، از حجم نسخه پشتیبان تهیه کرده و سپس با استفاده از دستور فرمت و سوئیچ /A ، حجم را قالب بندی کنید تا تخصیص مناسب را مشخص کنید. به عنوان مثال: قالب D: /A: 2048 (این مثال از اندازه خوشه 2 کیلوبایت استفاده می کند).

از طرف دیگر ، می توانید فشرده سازی NTFS را فعال کنید تا به دلیل اندازه نادرست خوشه ای از دست داده اید. با این حال ، این ممکن است منجر به کاهش عملکرد شود.

ویژگی های پرونده یا مجوزهای NTFS

هر دو Windows Explorer و The Directory List Command DIR /A /S آمار کل پرونده و پوشه را فقط برای آن دسته از پرونده ها و پوشه هایی که مجوز برای دسترسی دارید ، نمایش می دهند. به طور پیش فرض ، پرونده های مخفی و پرونده های سیستم عامل محافظت شده از مطالعه خارج می شوند. این رفتار ممکن است باعث شود Windows Explorer یا دستور DIR نمایش داده های نادرست و پوشه و آمار اندازه را نشان دهد.

برای درج این نوع پرونده ها در آمار کلی ، گزینه های پوشه را تغییر دهید. برای انجام آن، این مراحل را دنبال کند:

1. بر روی شروع ، روی رایانه من کلیک کنید ، و سپس روی نامه درایو (به عنوان مثال: D) از حجم دوبار کلیک کنید. این حجم را باز می کند و پوشه ها و پرونده هایی را که ریشه در آن قرار دارد نشان می دهد.
2. در منوی Tools ، گزینه های پوشه را کلیک کرده و سپس روی برگه View کلیک کنید.
3. کادر انتخاب Files و Folders Show Hidden را انتخاب کنید و سپس برای پاک کردن کادر Check Files Files Files Hide محافظت شده کلیک کنید.
4. هنگام دریافت پیام هشدار ، بله را کلیک کنید و سپس روی دکمه Apply کلیک کنید. این تغییر به Windows Explorer و دستور DIR /A /S اجازه می دهد تا تمام پرونده ها و پوشه هایی را که حجم آن شامل می شود ، مجوز دسترسی داشته باشد.

برای تعیین پوشه ها و پرونده هایی که نمی توانید به آنها دسترسی پیدا کنید ، این مراحل را دنبال کنید:

1. At the command prompt, create a text file from the output of the dir /a /s command. For example: At the command prompt, type the following command: dir d: /a /s>ج: d-dir. txt.
2. پشتیبان گیری را شروع کنید یا جادوگر را بازیابی کنید.
   1. بر روی Start ، Run ، Type NTbackup را کلیک کنید ، و سپس بر روی OK کلیک کنید.
   2. روی حالت پیشرفته کلیک کنید.

   از آنجا که پشتیبان گیری می تواند به همه پرونده ها دسترسی پیدا کند ، گزارش آن ممکن است شامل پوشه ها و پرونده هایی باشد که ویندوز اکسپلورر و دستور DIR نمایش نمی دهند. ممکن است استفاده از رابط NTBackup را برای یافتن حجم بدون تهیه نسخه پشتیبان از حجم آسانتر کنید ، هنگامی که می خواهید با استفاده از Windows Explorer به آنها دسترسی پیدا کنید.

   پس از یافتن پرونده هایی که به آنها دسترسی ندارید ، می توانید با استفاده از برگه امنیتی مجوزها را اضافه یا تغییر دهید در حالی که ویژگی های فایل یا پوشه را در ویندوز اکسپلورر مشاهده می کنید. به طور پیش فرض ، شما نمی توانید به پوشه اطلاعات حجم سیستم دسترسی پیدا کنید. شما باید مجوزهای صحیح را اضافه کنید تا پوشه را در دستور DIR /A /S گنجانید.

   ممکن است به پوشه ها یا پرونده هایی که برگه امنیتی ندارند توجه کنید. یا ممکن است شما نتوانید مجوزها را به پوشه ها و پرونده های آسیب دیده مجدداً اختصاص دهید. هنگام تلاش برای دسترسی به آنها ممکن است پیام خطای زیر را دریافت کنید:

   D: folder_name در دسترس نیست

   دسترسی رد می شود

   در صورت داشتن چنین پوشه هایی ، برای کمک بیشتر با خدمات پشتیبانی محصول مایکروسافت تماس بگیرید.

   نام پرونده های نامعتبر

   پوشه ها یا پرونده هایی که دارای نام پرونده های نامعتبر یا رزرو شده هستند نیز ممکن است از آمار پرونده و پوشه مستثنی باشند. پوشه ها یا پرونده هایی که حاوی فضاهای پیشرو یا دنباله دار هستند ، در NTF ها معتبر هستند ، اما از نظر زیر سیستم Win32 معتبر نیستند. بنابراین ، نه ویندوز اکسپلورر و نه یک فرمان سریع نمی توانند با اطمینان با آنها کار کنند.

   ممکن است نتوانید این پرونده ها یا پوشه ها را تغییر نام داده یا حذف کنید. وقتی سعی می کنید این کار را انجام دهید ، ممکن است یکی از پیام های خطای زیر را دریافت کنید:

   تغییر نام خطا پرونده یا پوشه

   نمی توان فایل را تغییر نام داد: از پرونده منبع یا دیسک نمی توانید بخوانید.

   خطای حذف پرونده یا پوشه

   نمی توان پرونده را حذف کرد: از پرونده منبع یا دیسک نمی توان خواند.

   اگر پوشه ها یا پرونده هایی دارید که نمی توانید حذف یا تغییر نام کنید ، با خدمات پشتیبانی محصول مایکروسافت تماس بگیرید.

   جدول پرونده اصلی NTFS (MFT) گسترش

   هنگامی که یک حجم NTFS ایجاد و فرمت می شود ، متافیل های NTFS ایجاد می شوند. یکی از این متافیل ها به عنوان جدول اصلی فایل (MFT) نامگذاری شده است. هنگام ایجاد (تقریباً 16 کیلوبایت) کوچک است ، اما با ایجاد پرونده ها و پوشه ها بر روی حجم رشد می کند. هنگامی که یک پرونده ایجاد می شود ، در MFT به عنوان بخش ضبط پرونده (FRS) وارد می شود. FRS همیشه 1024 بایت (1 کیلوبایت) است. با افزودن پرونده ها به حجم ، MFT رشد می کند. با این حال ، هنگامی که پرونده ها حذف می شوند ، FRS های مرتبط به صورت رایگان برای استفاده مجدد مشخص می شوند ، اما کل FRSS و تخصیص MFT مرتبط باقی می ماند. به همین دلیل پس از حذف تعداد زیادی از پرونده ها ، فضای مورد استفاده MFT را بازیابی نمی کنید.

   برای دیدن دقیق MFT چقدر بزرگ است ، می توانید از defragmenter داخلی برای تجزیه و تحلیل حجم استفاده کنید. گزارش حاصل اطلاعات مفصلی در مورد اندازه و تعداد قطعات موجود در MFT ارائه می دهد.

   جدول پرونده اصلی (MFT) قطعه قطعه قطعه کل اندازه = 26،203 کیلوبایت MFT تعداد رکورد = 21444 درصد MFT در استفاده = 81 ٪ قطعات MFT کل = 4

   با این حال ، برای کسب اطلاعات کامل تر در مورد میزان فضای (سربار) کل NTFS ، دستور chkdsk. exe را اجرا کنید ، و سپس خروجی را برای خط زیر مشاهده کنید:

   در حال حاضر ، تنها دفع کننده های شخص ثالث رکوردهای استفاده نشده MFT FRS را ادغام می کنند و فضای اختصاصی MFT استفاده نشده را پس می گیرند.

   جریان داده های متناوب

   NTFS به پرونده ها و پوشه ها اجازه می دهد تا جریان داده های متناوب را داشته باشند. با استفاده از این ویژگی ، می توانید چندین تخصیص داده را با یک فایل یا پوشه واحد مرتبط کنید. استفاده از جریان داده های متناوب روی پرونده ها و پوشه ها محدودیت های زیر را دارد:

   • Windows Explorer و دستور DIR داده ها را در جریان داده های متناوب به عنوان بخشی از اندازه پرونده یا آمار حجم پرونده گزارش نمی دهند. در عوض ، آنها فقط کل بایت ها را برای جریان داده های اولیه نشان می دهند.
   • خروجی از CHKDSK به طور دقیق فضایی را که پرونده های داده کاربر از آن استفاده می کند ، از جمله جریان داده های جایگزین گزارش می دهد.
   • سهمیه های دیسک به طور دقیق کلیه تخصیص جریان داده ها را که بخشی از پرونده های داده کاربر هستند ، ردیابی و گزارش می دهند.
   • NTbackup تعداد بایت های پشتیبان تهیه شده در گزارش نسخه پشتیبان تهیه شده را ثبت می کند. با این حال نشان نمی دهد که کدام پرونده ها حاوی جریان داده های متناوب هستند. همچنین اندازه پرونده های دقیق برای پرونده هایی را نشان نمی دهد که شامل داده ها در جریان های متناوب هستند.

   فساد سیستم پرونده NTFS

   در شرایط نادر ، METAFILE های NTFS $ MFT یا BITMAP $ ممکن است خراب شود و منجر به فضای دیسک از دست رفته شود. می توانید با اجرای دستور chkdsk /f در برابر حجم ، این مسئله را شناسایی و برطرف کنید. در پایان CHKDSK ، اگر باید $ bitmap را تنظیم کنید ، پیام زیر را دریافت می کنید: تصحیح خطاها در ویژگی BITMAP جدول فایل اصلی (MFT). CHKDSK فضای آزاد را مشخص کرد که در Bitmap Volume اختصاص داده شده است. ویندوز اصلاحاتی را در سیستم پرونده انجام داده است.

   سایر ویژگی های NTFS که ممکن است باعث سردرگمی تخصیص پرونده شود

   NTFS همچنین از پیوندهای سخت و نقاط جبران خسارت پشتیبانی می کند که به شما امکان می دهد نقاط سوار حجم و اتصالات دایرکتوری را ایجاد کنید. این ویژگی های اضافی NTFS ممکن است باعث سردرگمی شود وقتی سعی می کنید میزان حجم فیزیکی را چقدر فضای مصرف می کند.

   پیوند سخت یک ورودی دایرکتوری برای یک پرونده بدون در نظر گرفتن محل داده های پرونده در آن حجم است. هر پرونده حداقل یک پیوند سخت دارد. در حجم NTFS ، هر پرونده می تواند چندین لینک سخت داشته باشد ، بنابراین یک فایل واحد می تواند در بسیاری از پوشه ها (یا حتی در همان پوشه با نام های مختلف) ظاهر شود. از آنجا که همه پیوندها به همان پرونده مراجعه می کنند ، برنامه ها می توانند هر یک از پیوندها را باز کرده و پرونده را تغییر دهند. پس از حذف تمام پیوندها به آن ، یک پرونده از سیستم فایل حذف می شود. پس از ایجاد پیوند سخت ، برنامه ها می توانند مانند هر نام پرونده دیگر از آن استفاده کنند.

   Windows Explorer و یک فرمان سریع همه پرونده های مرتبط را با همان اندازه نشان می دهند ، حتی اگر همه آنها داده های یکسانی را به اشتراک بگذارند و در واقع از آن مقدار فضای دیسک استفاده نمی کنند.

   نقاط نصب حجم و اتصالات دایرکتوری یک پوشه خالی را در یک جلد NTFS اجازه می دهد تا به ریشه یا زیرپوش در حجم دیگری اشاره کند. Windows Explorer و یک دستور DIR /S از نقطه reparse پیروی می کنند ، هر پرونده و پوشه را روی حجم مقصد حساب می کنند و سپس آنها را در آمار حجم میزبان قرار می دهند. این ممکن است شما را گمراه کند که باور کنید فضای بیشتری روی حجم میزبان از آنچه در واقع استفاده می شود استفاده می شود.

   به طور خلاصه ، می توانید از خروجی CHKDSK ، GUI NTBACKUP یا سیاهههای تهیه نسخه پشتیبان و مشاهده سهمیه های دیسک استفاده کنید تا نحوه استفاده از فضای دیسک در یک حجم تعیین شود. با این حال ، ویندوز اکسپلورر و دستور DIR در صورت استفاده برای این منظور محدودیت ها و اشکالاتی دارند.