بهزیستی زنان و بار کار بدون پرداخت

مجموعه نابرابری های سلامت و جنسیت زنان را بخوانید

1. Soraya Seedat ، رئیس اجرایی 1 ،
2. مارتا رندون ، مشاور روانپزشکی 2

1. 1 گروه روانپزشکی ، دانشکده پزشکی و علوم بهداشتی ، دانشگاه استلنبوس ، کیپ تاون ، آفریقای جنوبی
2. 2 مؤسسه Nacional Mateo Perintal ، Lima ، Peru
3. مکاتبات با: S Seedat sseedatsun. ac. za

Soraya Seedat و Marta Rondon بررسی می کنند که چگونه نابرابری های جنسیتی در زمان اختصاص داده شده به کار بدون حقوق ، تشدید شده توسط Covid-19 ، بر سلامت روانی زنان تأثیر می گذارد

زنان مبلغ نامتناسب از وقت خود را صرف انجام سه چهارم از کارهای بدون حقوق در جهان می کنند: 11 میلیارد ساعت در روز. 1 در سطح جهان زنان سه برابر بیشتر مراقبت و کار خانگی را نسبت به مردان انجام می دهند ، در حالی که زنان در کشورهای کم درآمد و متوسط وقت بیشتری را اختصاص می دهندکار بدون پرداخت نسبت به زنان در کشورهای با درآمد بالا ، اگرچه اختلافات مربوط به درآمد در کشورها نیز وجود دارد . 2

کار مراقبت های بدون پرداخت غالباً به عنوان کم ارزش تلقی می شود و در اقتصاد اصلی نامرئی است ، که تحت تأثیر مؤسسات مردسالارانه و سیستم های حسابداری ملی است که در کل مشارکت زنان قادر به عامل نیست. کار بدون پرداخت داخلی و مراقبت با بار بیشتر سلامت روان و تأثیرات منفی بر کیفیت زندگی همراه است ، 34 اگرچه بیشتر شواهد از کشورهای با درآمد بالا تهیه شده است. در سطح بین المللی ، در طول همه گیر Covid-19 ، زمان صرف شده برای مراقبت و کار خانگی برای مردان و زنان افزایش یافته است ، اما افزایش و شدت این کار برای زنان بسیار بیشتر بوده است. انتظار می رود خطر بیماری روانی در بین زنانی که درگیر کار بدون حقوق هستند ، در طول بحران با قرار گرفتن در معرض بارهای بیشتر و استرس زا افزایش یابد. برای محافظت از سلامت روانی زنان ، اقدامات فوری لازم است.

کار بدون پرداخت ، استرس و سلامت روان

کار بدون پرداخت به خدمات ارائه شده در یک خانواده برای اعضای خود ، از جمله مراقبت های شخصی و کارهای خانه. یک عامل اصلی در تعیین اینکه آیا زنان وارد شغل پرداخت شده و کیفیت کار خود می شوند. مشکلات سلامت روان گذشته) و عوامل زیست محیطی (به عنوان مثال ، شرایط خانگی ، محدودیت های فضا ، سر و صدا) بر استرس و سلامت روان ، مشارکت در زمینه های درمانی و خواسته های جسمی کار بدون حقوق باید در نظر گرفته شود.

تجربه زنان از کار و مراقبت داخلی بدون حقوق ، و دلهره های مرتبط با این فعالیت ها ، نه تنها بین کشورهای با درآمد بالا و کشورهای با درآمد پایین بلکه بین گروه های مختلف با درآمد در داخل کشورها بسیار متفاوت است . 2 با درآمد بالاتر زنان در همه کشورهابا استفاده از خدمات مراقبت و کمک های داخلی ، قادر به توجه بیشتر و صرف کیفیت بیشتر با فرزندان خود با برون سپاری کارهای خانگی بیشتر - برای مثال ، با استفاده از خدمات مراقبت و کمک های داخلی. در مقابل ، زنانی که فاقد وسایل مالی هستند ، غالباً تحت تأثیر تکراری ، وقت گیر و از نظر جسمی قرار می گیرند. در حالی که مؤلفه رابطه ای از کار بدون حقوق ، مانند بازی با کودکان ، ممکن است کاهش و تحقق استرس باشد.

استرس باعث آزاد شدن نوروهارمون ها ، از جمله کورتیزول می شود. نشان داده شده است كه زنانی كه وظایف خانگی و مراقبت از كودكان را به عنوان استرس زا تجربه می كنند ، سطح كورتیزول بالاتری و بهبود آهسته تر كورتیزول نسبت به زنانی كه از این نوع كارهای بدون حقوق گزارش می دهند ، دارای استرس كم هستند. سطح بالای کورتیزول پایدار ممکن است تا حدی برخی از پیامدهای جانبی جانبی سلامت روانی ، از جمله افسردگی را در زنانی که مراقبت های بدون حقوق را انجام می دهند ، توضیح دهد. 9 برای زنان ، سطح بالاتری از استرس عینی نیز ممکن است در مقایسه با مردان به سطوح بالاتری از استرس درک شده (بار و کرنش نقش) تبدیل شود. 10 علاوه بر این ، درگیری شناختی و عاطفی و عدم آرامش (به عنوان مثال ، زمان اوقات فراغت ، برقراری ارتباط با شرکا یا دوستان و مراقبت از خود) از کار بدون پرداخت در نهایت می تواند منجر به پریشانی جسمی و عاطفی ، افسردگی و اضطراب شود.

"بار مضاعف" کار پرداخت شده و بدون حقوق دارای اثرات افتراقی است ، به نظر می رسد استرس خانگی بیش از مردان بر زنان تأثیر می گذارد. 12 به عنوان مثال ، یک مطالعه ایالات متحده 133 نشان داد که نابرابری ها در بخش کارهای خانه و سهم نامتناسب زنان به طور قابل توجهی در اختلافات جنسی نقش داشته است. افسردگی. یک مطالعه چهار موج که مسیرهای افسردگی را در جمعیت شاغل سوئد بین سالهای 2008 تا 2014 نقشه برداری کرد ، نشان داد که زنان به طور کلی ساعات طولانی تری کار می کردند و بیشتر از مردان کار بدون پرداخت هزینه را صرف می کردند. برای زنان قوی تر از مردان است. همچنین بین ساعات کل کار بیشتر و یک مسیر افسردگی "پایدار" در زنان (نه مردان) وجود داشت. هر دو مسیر با نتایج ضعیف تر همراه است و تأکید بر نیاز به مداخلات هدفمند برای کاهش ساعات کار زنان ، به ویژه ساعات کار بدون پرداخت.

کار بدون پرداخت همچنین اثرات نامطلوب دیگری دارد. مطالعه طولی کره ای از پیری (18-196) نشان داد که خانه داران میانسال و تمام وقت پنج برابر خطر ابتلا به اختلالات شناختی را در مقایسه با زنان در سایر مشاغل داشته اند.

علاوه بر این ، ارائه مراقبت طولانی مدت یا با شدت زیاد برای یک خویشاوند بیمار یا سالخورده با بیش از حد عوارض روانی در زنان همراه است (به عنوان مثال ، افسردگی ، اضطراب و رضایت پایین تر) . 16 تجزیه و تحلیل سه موج مطالعه طولی خانوار انگلیسبرای مقایسه اشتغال ، درآمد و اثرات سلامتی در جوانان ارائه مراقبت های بدون حقوق ، نشان داد که افراد جوان مراقبت های بدون حقوق برای افراد مسن ، بیمار و معلول عمدتاً زنان ، بی سواد ، زندگی با شریک زندگی و زندگی در مسکن اجتماعی بودند. 17 در مقایسه با Youngافراد بدون مسئولیت های مراقبت ، سلامت جسمی و روحی بدتری داشتند ، کمتر دریافت می کردند ، مالیات کمتری پرداخت می کردند ، رفاه بیشتری دریافت می کردند و بیشتر برای خدمات درمانی هزینه می کردند.

این یافته ها به درک ما از ارتباطات علیت بین کار بدون حقوق و نتایج فردی و اجتماعی طولانی مدت کمک می کند. اگر در نظر بگیریم که زنان و دختران 49. 5 ٪ از جمعیت جهانی را تشکیل می دهند ، هزینه های مستقیم و غیرمستقیم حیرت انگیز است.

اگرچه شواهدی در مورد پیامدهای منفی سلامت روانی در مورد کار بدون پرداخت در زنان کشورهای با درآمد بالا در حال رشد است ، اما داده های تفکیک شده جنسی در مورد اثرات سلامت روان کار بدون پرداخت در کشورهای کم درآمد و متوسط پراکنده است. این موضوع با توجه به اینکه هزینه های سلامت جسمی و روحی ناشی از مراقبت های بدون حقوق ممکن است در این کشورها حتی بیشتر باشد. بررسی سیستماتیک و متاآنالیز در مقایسه نتایج سلامت خدمات مراقبت های بدون حقوق و خدمات غیر مراقبت از آفریقا ، آسیا و آمریکای جنوبی نشان داد که پزشکان مراقبت های بدون حقوق نسبت به بخش های غیر مراقبت ، دارای سطح اضطراب و افسردگی بالاتری هستند. اکثر مراقبان در 12 از 14 مورد شامل مطالعه بودند ، و آنها شامل افراد مراقبت از افراد دارای مشکلات بهداشتی مزمن (به عنوان مثال ، HIV ، سرطان ، دیابت) ، اعضای خانواده معلول یا افراد بدون وضعیت پزشکی ظاهری بودند.

کار بدون پرداخت در طول بحران Covid-19

ماهیت جنسیتی کار بدون حقوق در طول همه گیر COVID-19 آشکارتر شده است. 19 یک بررسی سریع ارزیابی توسط زنان سازمان ملل در آوریل 2020 نشان داد که در بین زنانی که در پاکستان مورد بررسی قرار گرفته اند ، 49 ٪ گزارش کرده اند که زمان بیشتری را در کارهای داخلی در مقایسه با 33 ٪ از کارهای داخلی سپری می کنند. مردان. در بنگلادش و مالدیو ، 55 ٪ و 68 ٪ از زنان مورد بررسی گزارش دادند كه وقت بیشتری را برای كار خانگی بدون پرداخت هزینه می كنند ، در مقایسه با 44 ٪ و 55 ٪ از مردان در این كشورها . 20 در ایالات متحده و انگلیس ، بررسی های زمان واقعی در ماه مارس وآوریل 2020 نشان داد که تعداد بیشتری از زنان نسبت به مردان شغل پرداخت شده را از دست داده اند.

عدم تقارن جنسیتی در طول بیماری همه گیر به مراقبت از کودکان گسترش یافته است ، به طوری که مادران در پاسخ به بسته شدن مدارس و مراکز مراقبت روزانه و عدم دسترسی به خانه ، سهم بیشتری از مراقبت از کودک نسبت به پدران انجام می دهند. یک نظرسنجی در انگلیس از 4915 والدین از دو خانواده جنسی مخلوط والدین که در اوایل این بیماری همه گیر (آوریل-2020) انجام شده است ، نشان داد که در مقایسه با 15-15 2014 ، زنان نسبت به شرکای مرد خود به طور قابل توجهی بیشتر برای مراقبت از کودک و کارهای خانه می گذرانند. کار پرداخت شده زنان نیز در مقایسه با مردان به طور نامتناسب کاهش یافته بود ، و بهره وری کار آنها (که در ساعات قطع شده اندازه گیری می شود) هنگام کار از خانه به شدت کاهش یافته است. به عنوان مثال ، مادران و پدرانی که کار پرداخت می کنند در همان نسبت ساعات کار خود قبل از بیماری همه گیر قطع می شدند. با این حال ، این بررسی نشان داد که مادران در ساعات کار پرداخت شده خود 57 ٪ بیشتر از پدران قطع می شوند.

یک مطالعه ملی نماینده ملی در انگلستان در اولین قفل COVID-19 (آوریل-مه 2020) دریافت که زنان نه تنها حدود دو سوم از کارهای خانه و مراقبت از کودکان را انجام داده اند بلکه بیشتر از مردان برای کاهش ساعات کار و سازگاری اشتغال هستندبرنامه ها به دلیل افزایش زمان برای مراقبت های بدون پرداخت هزینه . 23 افزایش ساعت صرف شده برای مراقبت از کودک و تحصیل در خانه با سطح بیشتری از پریشانی روانی در زنان نسبت به مردان همراه بود. یک محدودیت این است که این مطالعه تغییر در کار مراقبت های پرداخت نشده به دلیل قفل شدن و چگونگی تأثیر این امر بر سطح پریشانی روانی را ارزیابی نکرده است.

چندین مطالعه دیگر ، از جمله استرالیا ، چین ، انگلیس و ایالات متحده ، افزایش بیشتر پریشانی روانی در زنان نسبت به مردان را در هنگام قفل کردن ثبت کرده است. به عنوان مثال ، در استرالیا ، یک مطالعه مبتنی بر جمعیت در ماه اول محدودیت های COVID-19 برای ایجاد شیوع جمعیت علائم بالینی قابل توجه افسردگی و اضطراب در بزرگسالان 18 سال و بالاتر ، نشان داد که زنان تمایل بیشتری برای ایجاد علائم دارنداز اضطراب و افسردگی و همچنین به احتمال زیاد مراقبت از کودکان و افراد وابسته بود. این یافته ها حاکی از آن است که بار نامتناسب مراقبت های بدون حقوق ممکن است یک عامل خطر برای روانشناسی باشد . 9 عوامل دیگر مانند انزوا اجتماعی ، کاهش دسترسی به خدمات بهداشتی و اجتماعی و افزایش قرار گرفتن در معرض خشونت شریک زندگی صمیمی نیز نشان داده شده است که به طور نامتناسب بر زنان تأثیر می گذاردسلامت روانی و کیفیت زندگی در طول محدودیت های COVID-19

کاهش بار

هنجارهای اجتماعی جنسیتی زنان را به عنوان مراقبت و ارائه دهندگان مراقبت می کنند ، اما کار بدون حقوق به وضوح با سلامت روانی ضعیف تر برای زنان همراه است. این همه گیر این نابرابری ها را بزرگ کرده و زنان را در معرض خطر حتی بیشتر افسردگی ، اضطراب و سایر اختلالات روانی شایع قرار داده است.

تحقیقات طولی برای بهبود درک ما از پیامدهای مراقبت های پرداخت نشده برای نتایج سلامت روان در سطح جهانی ، در هر دو زمان همه گیر و پس از اطلاعات لازم است. این باید شامل اکتشاف عمیق از مدت زمان ، نوع و شدت کار و مراقبت های خانگی بدون حقوق ، تعامل با کار پرداخت شده و سهم در نتایج سلامت روان باشد. تعامل بین عوامل سطح فردی و عوامل زیست محیطی در شکل دادن به مشکلات سلامت روان نیز نیاز به معاینه بیشتر دارد. این بیماری همه گیر نیاز به تولید داده های پیمایشی با استفاده از زمان ملی قوی در مورد توزیع جنسیتی مراقبت های بدون حقوق و کار داخلی در سراسر کشورها را به عنوان مدرکی برای سیاست گذاران تقویت کرده است. برنامه جهانی زنان سازمان ملل ، با ساختن هر زن و دختر ، چنین ابتکار عمل را هدایت کرده است ، 26 و تلاش های هماهنگ باید انجام شود تا اطمینان حاصل شود که داده ها در اولویت قرار گرفته اند.

از منظر سیاست ، ما فوراً باید تغییرات تحول آمیز را انجام دهیم ، به ویژه به این دلیل که قفل های طولانی مدت و مکرر در بسیاری از نقاط جهان عدم تقارن جنسیتی را در کار بدون پرداخت وارد کرده است. افزایش مسئولیت های کار بدون پرداخت در طول بحران COVID-19 نیز برای زنانی که شغل خود را از دست داده اند برای یافتن اشتغال و درآمد جایگزین ، و همچنین کاهش چالش برانگیز تر برای کاهش کار بدون پرداخت آنها به سطح موجود ، دشوار می شود. قبل از همه گیر

ما می توانیم با اولویت بندی ادامه کار ایمن از امکانات مراقبت از کودک و مدارس ، به این موضوع بپردازیم. اقدامات حفاظت اجتماعی ، مانند مرخصی پرداخت شده برای کارگرانی که نیاز به مراقبت از کودکان یا اعضای خانواده بیمار یا سالخورده دارند ، و یارانه های افراد دارای مسئولیت مراقبت باید تعیین شود - یا در کشورهایی که این اقدامات وجود دارد ادامه یابد. به عنوان مثال ، یک اقدام مرتبط با COVID-19 که در اتریش اجرا شده است ، سه هفته مرخصی استثنایی با پرداخت کامل مسئولیت مراقبت از کودک برای کودکان زیر 14 سال کمک می کند. طرح انتقال که می خواهد زنان را به عنوان اصلی برای بهزیستی خانواده ها تأیید کند.

ارائه منوی گسترده تری از گزینه های کار انعطاف پذیر (به عنوان مثال ، کار از راه دور ، ساعات کار مبهم ، ساعت Flexi) که مسئولیت مراقبت از زنان را در طول بیماری همه گیر و فراتر از آن به خود اختصاص می دهد ، یکی دیگر از راهکارهای پشتیبانی از زنان است. اگرچه بسیاری از کشورهای کم درآمد و متوسط ممکن است منابع لازم برای اجرای برخی از این اقدامات را نداشته باشند ، اما استراتژی های دیگر امکان پذیر است. به عنوان مثال ، تجزیه و تحلیل زنان سازمان ملل با استفاده از داده های سطح کشور نشان می دهد که اگر یک کشور با درآمد متوسط مانند آفریقای جنوبی خدمات مراقبت از کودک را برای کودکان زیر 5 سال در دسترس قرار دهد ، دو تا سه میلیون شغل جدید ایجاد می شود و نرخ بیکاری کاهش می یابدبا 10 درصد امتیاز . 29 این یک مورد قانع کننده برای سرمایه گذاری در خدمات جهانی مراقبت از کودکان با کیفیت بالا برای کاهش نابرابری جنسیتی در درآمد و اشتغال است . 30

اتخاذ یک چشم انداز چرخه زندگی برای توزیع عادلانه تر کار مراقبت های بدون حقوق ، با شروع سیاست هایی مبنی بر اینکه به پدران اعطا می کنند مرخصی طولانی تر پدر و مادر ، همچنین به طور مداوم با نتایج سلامت نوزادان و کودکان بهتر و کاهش مرگ و میر همراه بوده است.

همه گیر Covid-19 بر فوریت ادغام ارائه خدمات و بهبود دسترسی زنان به خدمات بهداشتی روانی و جسمی ، درآمد و پشتیبانی کارمندان ، رفاه اجتماعی و سیستم های قانونی و عدالت برجسته شده است. دسترسی به سیستم های حقوقی برای محافظت و حمایت از زنان به طور فزاینده ای در برابر خشونت شریک زندگی صمیمی ، نیاز به تقویت خاص دارد.

تغییر تحول آمیز برای زنان نیاز به سیاستی دارد که کار مراقبت های بدون حقوق را به رسمیت می شناسد ، کاهش می دهد و مجدداً مجدداً مجدداً مجدداً مجدداً مجدداً مجدداً کار می کند. مشوق های دولت می توانند از این تغییر حمایت کنند ، از جمله یارانه های "Cash for Care" برای جبران والدین تحت تأثیر تعطیلی مدرسه و مراقبت های روزانه و کارفرمایانی که مرخصی حقوق را به کارگران ارائه می دهند. در نهایت ، کل جوامع و دولت های محلی باید در ارائه مراقبت شرکت کنند. این امر باعث می شود زنان برای مشارکت بیشتر در اقتصاد کار پرداخت شده ، شرکت در فعالیت های داوطلبانه و اوقات فراغت ، زمان بیشتری برای خودشان و محافظت از مشاغل خود با سازش کمتر و تأثیر منفی بر سلامت روانی و عمومی آنها ، کمک کنند. تندرستی.

پیامهای کلیدی

• زنان از لحاظ تاریخی بار نامتناسب مسئولیت های مراقبت داخلی و خانگی را به عهده گرفته اند
• پاسخ به Covid-19 باعث افزایش شکاف نابرابری شده و بار تشدید زنان از کارهای مراقبت بدون حقوق را برجسته می کند
• خطر بیشتر علائم افسردگی و اضطراب در زنان ممکن است تا حدی با این بار نامتناسب توضیح داده شود
• تحقیقات نوآورانه برای شناسایی سیاست هایی برای کاهش نابرابری ها در اقتصاد بدون حقوق لازم است

پانویسها و منابع

• همکاران و منابع: SS صندلی تحقیقاتی آفریقای جنوبی را در اختلال استرس پس از سانحه و مدیر شورای تحقیقات پزشکی آفریقای جنوبی ژنومیک بخش تحقیقاتی اختلالات مغزی در دانشگاه استلنبوش دارد. آقای روانپزشک با مدرک کارشناسی ارشد سیاست و خدمات بهداشت روان است. وی در مورد سلامت روانی زنان ، خشونت علیه زنان و رابط بین حقوق جنسی و تولید مثل و سلامت و سلامت روان تحقیقاتی انجام داده است.
• منافع رقابتی: ما سیاست BMJ را در مورد اعلام منافع خوانده ایم و درک کرده ایم و هیچ منافع مربوط به اعلام آن را نداریم.
• اثبات و بررسی همسالان: مأموریت ؛همسالان خارجی بررسی شده است.
• این مقاله بخشی از یک سری است که توسط BMJ به سفارش ایده ای از موسسه بهداشت جهانی و سازمان بهداشت جهانی سازمان ملل و سازمان بهداشت جهانی انجام شده است تا 25 سالگرد تصویب اعلامیه پکن و بستر عمل را به دست آورد. بشرBMJ کنترل کامل تحریریه را در مورد بررسی همسالان خارجی ، ویرایش و تصمیم به انتشار حفظ کرد. هزینه های دسترسی آزاد برای این مجموعه توسط موسسه بهداشت جهانی دانشگاه سازمان ملل متحد و WHO پرداخت شده است. نویسندگان به تنهایی مسئولیت دیدگاههای بیان شده را بر عهده دارند و لزوماً نمایانگر نظرات ، تصمیمات یا سیاست های Unu ، Unu-Iigh یا WHO نیستند.

این یک مقاله دسترسی آزاد است که تحت شرایط مجوز Creative Commons Attribution IGO توزیع شده است (https://creativeecommons. org/licenses/by-nc/3. 0/igo/) ، که امکان استفاده ، توزیع و تولید مثل برای غیر تجاری را فراهم می کنداهداف در هر رسانه ، مشروط بر اینکه کار اصلی به درستی ذکر شده باشد.

منابع

1. لانگر A ،
2. meleis a ،
3. knaul fm ،
4. و همکارانش

زنان سازمان مللپیشرفت زنان جهان 2019-2020: خانواده هایی در دنیای در حال تغییر. فصل 5. خانواده های دلسوز ، جوامع دلسوز. 2020: 140-73. https://progress. unwomen. org

1. pinquart m ،
2. Sörensen s