به هر حال WTO کیست؟

WTO "عضو محور" است ، با تصمیماتی که با اجماع در بین دولت های عضو گرفته شده است.

More introductory information>WTO به طور خلاصه

WTO توسط دولت های عضو خود اداره می شود. تمام تصمیمات مهم توسط عضویت در کل ، یا توسط وزرا (که حداقل یک بار یک بار با آنها ملاقات می کنند) یا سفیران یا نمایندگان (که به طور مرتب در ژنو ملاقات می کنند) گرفته می شود. تصمیمات معمولاً با اجماع گرفته می شود.

از این نظر ، WTO با برخی از سازمان های بین المللی دیگر مانند بانک جهانی و صندوق بین المللی پول متفاوت است. در WTO ، قدرت به هیئت مدیره یا رئیس سازمان واگذار نمی شود.

هنگامی که قوانین WTO رشته هایی را به سیاست های کشورها تحمیل می کند ، این نتیجه مذاکرات در بین اعضای WTO است. این قوانین توسط خود اعضا طبق رویه های توافق شده ای که مذاکره کرده اند ، از جمله امکان تحریم های تجاری اجرا می شود. اما این تحریم ها توسط کشورهای عضو اعمال می شود و به طور کلی توسط عضویت مجاز است. این کاملاً متفاوت از سایر آژانس هایی است که بوروکراسی آنها می تواند با تهدید به اعتراض به سیاست ، سیاست یک کشور را تحت تأثیر قرار دهد.

دستیابی به تصمیمات با اجماع در حدود 150 عضو می تواند دشوار باشد. مزیت اصلی آن این است که تصمیمات گرفته شده از این طریق برای همه اعضا قابل قبول تر است. و علی رغم دشواری ، برخی از توافق های قابل توجه به دست آمده است. با این وجود ، پیشنهادهایی برای ایجاد یک نهاد اجرایی کوچکتر - شاید مانند هیئت مدیره که هر کدام نماینده گروه های مختلف کشورها هستند - به صورت دوره ای شنیده می شوند. اما در حال حاضر ، WTO یک سازمان مبتنی بر اجماع است.

بالاترین مقام: کنفرانس وزیران

بنابراین ، WTO متعلق به اعضای خود است. کشورها تصمیمات خود را از طریق شوراها و کمیته های مختلف ، که عضویت آنها شامل کلیه اعضای WTO است ، می گیرند. مهمترین کنفرانس وزیران است که باید حداقل هر دو سال یک بار ملاقات کند. کنفرانس وزیران می تواند در مورد همه امور تحت هر یک از توافق نامه های تجاری چند جانبه تصمیم گیری کند.

سطح دوم: شورای عمومی در سه گور

کار روزانه بین کنفرانس های وزیر توسط سه بدن انجام می شود:

شورای عمومی نهاد حل و فصل اختلافات نهاد بررسی سیاست تجارت

هر سه در واقع یکسان هستند - توافق نامه ای که WTO را بیان می کند ، آنها همه شورای عمومی هستند ، اگرچه تحت شرایط مرجع مختلف ملاقات می کنند. باز هم ، هر سه از همه اعضای WTO تشکیل شده اند. آنها به کنفرانس وزیران گزارش می دهند.

شورای عمومی به نمایندگی از کنفرانس وزیران در تمام امور WTO عمل می کند. این امر به عنوان نهاد حل و فصل اختلاف و نهاد بررسی سیاست تجارت برای نظارت بر رویه های حل و فصل اختلافات بین اعضا و تجزیه و تحلیل سیاست های تجاری اعضای.

سطح سوم: شوراها برای هر منطقه گسترده تجارت و موارد دیگر

سه شورای دیگر که هر یک از آنها منطقه گسترده ای از تجارت را اداره می کنند ، به شورای عمومی گزارش می دهند:

شورای تجارت کالاها (شورای کالا) شورای تجارت خدمات (شورای خدمات) شورای جنبه های مربوط به تجارت حقوق مالکیت معنوی (شورای TRIPS)

همانطور که نام آنها نشان می دهد ، این سه مسئول عملکرد توافق نامه های WTO هستند که با مناطق تجاری مربوطه خود برخورد می کنند. آنها دوباره از همه اعضای WTO تشکیل شده اند. این سه نفر همچنین دارای نهادهای فرعی هستند (به تصویر زیر مراجعه کنید).

شش نهاد دیگر به شورای عمومی گزارش می دهند. دامنه پوشش آنها کوچکتر است ، بنابراین آنها "کمیته" هستند. اما آنها هنوز هم از همه اعضای WTO تشکیل شده اند. آنها موضوعاتی از قبیل تجارت و توسعه ، محیط زیست ، ترتیبات معاملات منطقه ای و موضوعات اداری را پوشش می دهند. کنفرانس وزیران سنگاپور در دسامبر 1996 تصمیم به ایجاد گروه های کاری جدید برای بررسی سیاست های سرمایه گذاری و رقابت ، شفافیت در تهیه دولت و تسهیل تجارت گرفت.

دو نهاد فرعی دیگر که با توافق نامه های مفصل (که توسط همه اعضای WTO امضا نشده است) که شورای عمومی را به طور مرتب از فعالیت های خود آگاه می کنند ، می پردازند.

سطح چهارم: پایین به نیت-گریت

هر یک از شوراهای سطح بالاتر دارای نهادهای فرعی هستند. شورای کالا 11 کمیته ای دارد که با موضوعات خاص (مانند کشاورزی ، دسترسی به بازار ، یارانه ها ، اقدامات ضد دامپینگ و غیره) سروکار دارد. باز هم ، اینها شامل همه کشورهای عضو است. همچنین گزارش به شورای کالاها نهاد نظارت بر منسوجات است که شامل یک رئیس و 10 عضو است که در ظرفیت های شخصی خود فعالیت می کنند و گروه هایی که با اعلان ها (دولت هایی که WTO را در مورد سیاست ها یا اقدامات فعلی و جدید به WTO اطلاع می دهند) و شرکت های تجاری دولتی هستند.

نهادهای تابعه شورای خدمات با خدمات مالی ، مقررات داخلی ، قوانین GATS و تعهدات خاص سروکار دارند.

در سطح شورای عمومی ، نهاد حل و فصل اختلافات نیز دارای دو شرکت تابعه است: حل و فصل اختلافات "پانل" از متخصصان منصوب شده برای داوری در مورد اختلافات حل نشده ، و نهاد استیناف که به تجدید نظر می پردازد.

"HODS" و سایر بدن ها: نیاز به غیررسمی

پیشرفت های مهم به ندرت در جلسات رسمی این ارگان ها ، حداقل از همه در شوراهای سطح بالاتر انجام می شود. از آنجا که تصمیمات با اجماع گرفته می شود ، بدون رأی گیری ، مشاوره های غیررسمی در WTO نقش مهمی در ارائه یک دور عضویت بسیار متنوع برای توافق نامه دارند.

یک قدم دورتر از جلسات رسمی ، جلسات غیررسمی است که هنوز هم عضویت کامل را شامل می شود ، مانند روسای نمایندگان (HOD). مسائل دشوارتر باید در گروه های کوچکتر از بین برود. یک روش اخیر متداول برای رئیس یک گروه مذاکره کننده برای تلاش برای جعل سازش با برگزاری مشاوره با نمایندگان به صورت جداگانه ، در دوقلوها یا سه نفره یا در گروههای 20-30 از علاقه مندان است.

این جلسات کوچکتر باید با حساسیت اداره شود. نکته اصلی این است که همه در مورد آنچه اتفاق می افتد آگاه باشند (این روند باید "شفاف" باشد) حتی اگر در یک مشاوره یا جلسه خاص نباشند و فرصتی برای شرکت یا ارائه ورودی داشته باشند (باید"منحصر به فرد" باشد).

یک اصطلاح بحث برانگیز شده است ، اما بیشتر در بین برخی از ناظران خارج از بین هیئت ها."اتاق سبز" عبارتی است که از نام غیررسمی اتاق کنفرانس مدیر ژنرال گرفته شده است. از آن برای اشاره به جلسات نمایندگان 20040 ، معمولاً در سطح سران نمایندگان استفاده می شود. این جلسات می تواند در جاهای دیگر ، مانند کنفرانس های وزیران ، برگزار شود و می توان وزیر را به ریاست کنفرانس و همچنین مدیر کل فراخواند. مشاوره گروهی کوچکتر مشابه می تواند توسط صندلی های کمیته هایی که در مورد موضوعات فردی مذاکره می کنند ، سازماندهی شوند ، اگرچه اصطلاح اتاق سبز معمولاً برای اینها استفاده نمی شود.

در گذشته نمایندگان بعضی اوقات احساس می کردند که جلسات اتاق سبز می تواند منجر به سازش در پشت آنها شود. بنابراین ، تلاش های اضافی انجام می شود تا اطمینان حاصل شود که این روند به درستی انجام می شود و گزارش های منظم به عضویت کامل باز می گردد.

نحوه مذاکره کشورها تا حدودی کمک کرده است. به منظور افزایش قدرت چانه زنی خود ، کشورها ائتلاف هایی تشکیل داده اند. در بعضی از موضوعات مانند کشاورزی تقریباً همه کشورها عضو حداقل یک ائتلاف هستند - و در بسیاری موارد ، چندین ائتلاف. این بدان معناست که در صورت وجود هماهنگ کننده ها و سایر بازیکنان کلیدی ، همه کشورها می توانند در این فرآیند نمایش داده شوند. هماهنگ کنندگان همچنین با اطلاع رسانی ائتلاف های خود و با در نظر گرفتن مواضع مذاکره شده در اتحادهای خود ، مسئولیت هر دو "ترانزیت" و "عدم تحرک" را بر عهده می گیرند.

در پایان ، تصمیمات باید توسط همه اعضا و با اجماع گرفته شود. عضویت در کل در برابر تلاش برای تحمیل اراده یک گروه کوچک مقاومت خواهد کرد. هیچ کس نتوانسته است یک روش جایگزین برای دستیابی به اجماع در مورد مسائل دشوار پیدا کند ، زیرا اعضا برای اعضاء غیرممکن است که مواضع خود را داوطلبانه در جلسات عضویت کامل تغییر دهند.

مذاکرات دسترسی به بازار نیز شامل گروه های کوچک است ، اما به دلایلی کاملاً متفاوت. نتیجه نهایی یک بسته چند جانبه از تعهدات کشورهای جداگانه است ، اما این تعهدات نتیجه بسیاری از جلسات چانه زنی دو جانبه و غیررسمی است که به منافع کشورها بستگی دارد.(مثالها شامل مذاکرات سنتی تعرفه و مذاکرات دسترسی به بازار در خدمات است.)

بنابراین ، مشاوره های غیررسمی به اشکال مختلف نقش مهمی در امکان دستیابی به اجماع دارند ، اما دقیقاً به این دلیل که غیررسمی هستند ، در نمودارهای سازمان ظاهر نمی شوند.

با این حال ، آنها از جلسات رسمی جدا نیستند. آنها برای تصمیم گیری رسمی در شوراها و کمیته ها لازم هستند. جلسات رسمی نیز مهم نیست. آنها انجمن هایی برای تبادل نظر ، قرار دادن مواضع کشورها در پرونده و در نهایت برای تأیید تصمیمات هستند. هنر دستیابی به توافق بین همه اعضای WTO ، ایجاد تعادل مناسب است ، به طوری که دستیابی به موفقیت در بین چند کشور می تواند برای بقیه عضویت قابل قبول باشد.

اشتراک گذاری

�. WTO احتمالاً از سیاست گذاری و مدیریت آهسته و دست و پا گیر رنج خواهد برد-سازمانی با بیش از 120 کشور عضو نمی تواند توسط یک "کمیته کل" اداره شود. مدیریت انبوه به سادگی خود را به کارآیی عملیاتی یا بحث جدی در زمینه سیاست وام نمی دهد.

هم صندوق بین المللی پول و هم بانک جهانی دارای یک هیئت اجرایی برای کارگردانی افسران اجرایی این سازمان هستند ، با مشارکت دائمی کشورهای بزرگ صنعتی و رای گیری وزنه برداری. WTO برای کارآمد به یک ساختار قابل مقایسه نیاز دارد. بشر[اما] جهت گیری سیاسی کوچکتر. اعضا به شدت مخالف هستند.

موسسه اقتصاد بین المللی جفری جی شوت ، واشنگتن

رای گیری نیز امکان پذیر است

WTO سنت گات را در تصمیم گیری نه با رای گیری بلکه با اجماع ادامه می دهد. این امر به همه اعضا اجازه می دهد تا اطمینان حاصل كنند كه منافع آنها به درستی در نظر گرفته شده است ، حتی اگر به مناسبت ، آنها تصمیم بگیرند كه به منافع كلی سیستم تجارت چند جانبه بپیوندند.

در جایی که اجماع امکان پذیر نیست ، توافق نامه WTO اجازه می دهد تا رأی گیری شود - رأی با اکثریت آراء به دست آمده و بر اساس "یک کشور ، یک رأی" به دست می آید.

توافق نامه WTO چهار موقعیت خاص مربوط به رای گیری را پیش بینی می کند:

تفسیری از هر یک از توافق نامه های تجاری چند جانبه را می توان توسط اکثریت سه چهارم اعضای WTO اتخاذ کرد.

کنفرانس وزیران می تواند از تعهداتی که توسط یک توافق چند جانبه ، همچنین از طریق اکثریت سه چهارم ، به یک عضو خاص تحمیل شده است ، چشم پوشی کند.

تصمیمات برای اصلاح مقررات توافق نامه های چند جانبه می تواند از طریق تأیید همه اعضا یا توسط اکثریت دو سوم بسته به ماهیت ماده مورد نظر اتخاذ شود. اما اصلاحات فقط برای اعضای WTO که آنها را می پذیرند ، اعمال می شود.

تصمیمی برای پذیرش عضو جدید توسط اکثریت دو سوم در کنفرانس وزیر یا شورای عمومی در بین کنفرانس ها گرفته می شود.

کمیته های شورای کالا

دسترسی به بازار کشاورزی بهداشتی و اقدامات گیاهی و فیتوسیان نظارت بر منسوجات موانع فنی برای یارانه های تجاری و مقابله با ضد دامپینگ قوانین ارزیابی گمرکی مبداء صدور مجوز واردات اقدامات سرمایه گذاری از تجارت دولت (کارگروه)

همان افراد ، کلاه های مختلف؟

به طور رسمی ، همه این شوراها و کمیته ها شامل عضویت کامل WTO است. اما این بدان معنا نیست که آنها یکسان هستند ، یا اینکه تمایزها صرفاً بوروکراتیک هستند.

در عمل افراد شرکت کننده در شوراها و کمیته های مختلف متفاوت هستند زیرا به سطوح مختلف ارشد و زمینه های مختلف تخصصی نیاز است.

روسای مأموریت در ژنو (معمولاً سفیران) به طور معمول کشورهای خود را در سطح شورای عمومی نمایندگی می کنند. برخی از کمیته ها می توانند بسیار تخصصی باشند و گاهی اوقات دولت ها مقامات خبره را از شهرهای پایتخت خود برای شرکت در این جلسات می فرستند.

حتی در سطح کالاها ، خدمات و شوراهای سفر ، بسیاری از نمایندگان مقامات مختلفی را برای پوشش جلسات مختلف اختصاص می دهند.